Czy wiecie jakie zastosowanie może mieć energia odnawialna w ekologii? Prezenterka Priscilla, chcąc znaleźć odpowiedź na to pytanie wskoczy na swój rower, by odkryć jak teoria wygląda w praktyce.

Najpierw będzie podziwiać imponujące elektrownie wiatrowe w Danii, później zwiedzi szwedzkie odnowione parki narodowe, a następnie odwiedzi Norwegię i jej niezwykłe centrum naukowe badające rośliny w Svalbard. Kolejna jej wizyta przypadnie w Indiach, gdzie zasoby wodne są coraz mniejsze. Priscilla postanowi przyjrzeć się temu problemowi z bliska. W Peru pozna ludzi zaciekle walczących o ich środowisko, a na Mali spróbuje dowiedzieć się czy pojęcie „sprawiedliwego handlu” rzeczywiście ma tak duży wpływ na lokalnych producentów. Podczas całej podróży nasza bohaterka pozna masę ludzi walczących o zachowanie świata w jak najlepszej formie, by przyszłe pokolenia również mogły korzystać z jego uroków.
Czytaj dalej »

Uważasz, że możesz żyć albo zdrowo, satysfakcjonująco i nowocześnie, albo skupić się na tym, by być sprawiedliwym i współczującym, kosztem wielu wyrzeczeń? Nic podobnego, możesz mieć to wszystko naraz. Dostrzeż zależność i stań się częścią rozwiązania!
Dokument ‘Making the conection’ prezentuje weganizm jako odpowiedź na wiele problemów o globalnym zasięgu, która jednocześnie sprzyja wybierającym ją ludziom i jest źródłem ich osobistej satysfakcji. Wegański styl życia widziany z różnych perspektyw: farmera, kucharza, dietetyczki, atletki, matki, pisarza, parlamentarzysty, posiada wspólny mianownik: dobre samopoczucie tych osób, oraz ich wrażliwość na cierpienie i potrzeby innych- bez względu na to, do jakiego należą gatunku. ‘Making the conection’ dostarcza podpartych faktami odpowiedzi na wiele anty-wegańskich argumentów, nie epatując przy tym scenami okrucieństwa wobec zwierząt, co sprawia, że film jest mniej szokujący, pozwala się skupić na warstwie informacyjno – edukacyjnej.
Czytaj dalej »

Japonia, 2008, 53 min.
reżyser: Marc Petitjean
język: polski lektor

Doktor Shuntaro Hida miał 28 lat, kiedy na Hiroszimę spadła bomba atomowa. Przeżywszy tragedię, całe swoje życie poświęcił pomocy innym ocalałym. „Atomowe rany” to opowieść o osobistej misji charyzmatycznego lekarza i pytanie o lekcję, jakiej udzieliła ludzkości zagłada Hiroszimy.

Skutki napromieniowania, będącego efektem eksplozji bomby atomowej, odczuwane są w Japonii do dziś. Przez ponad trzydzieści lat władze USA starały się zatuszować prawdziwe ich rozmiary, aby dalszy rozwój broni atomowej nie napotykał sprzeciwu opinii publicznej. Jednocześnie dysponowały one gruntowną wiedzą – już w roku 1946 amerykańscy naukowcy stworzyli w Hiroszimie laboratorium ABCC, aby badać wpływ bomby na tysiącach ocalałych.Dokument „Atomowe rany” opowiada o tragicznych zdarzeniach sprzed ponad sześćdziesięciu lat i prywatnej misji doktora Hidy, zabiegającego o pomoc i zadośćuczynienie dla ofiar Hiroszimy.
Czytaj dalej »

Wielka Brytania, 2011, 54 min.
reżyser: Dean Puckett
język: polski lektor

Nasza cywilizacja chyli się ku upadkowi. Kolejne kryzysy targają światem. Co zrobić, aby odłożyć w czasie koniec świata? Na to pytanie potrafią odpowiedzieć twórcy „Kryzysu cywilizacji”.

Dokument jest jedynym w swoim rodzaju śledztwem, które w oparciu o katastrofy ekologiczne, finansowe zapaści, braki żywności i terroryzm bada wadliwość globalnego systemu, w którym ludzie zarządzają światem. Jak twierdzą twórcy filmu, ludzkość nauczyła się leczyć objawy globalnych kryzysów, ale nie potrafi im przeciwdziałać, dlatego podstawową powinnością ludzi są zmiany o charakterze strukturalnym. Bez nich nasza cywilizacja może nie dotrwać do końca tego wieku.

Film powstał na podstawie książki „A User’s Guide to the Crisis of Civilization: And How to Save It” autorstwa dr. Nafeeza Mosaddeqa Ahmeda, który jest głównym narratorem dokumentu. „Kryzys cywilizacji” stanowi odpowiedź na dręczące ludzi od wielu lat pytanie: jak zapobiec upadkowi naszej cywilizacji?
Czytaj dalej »

Szwecja/Japonia, 2011, 58 min.
reżyser: Nima Sarvestani
język: polski lektor

Jak wygląda świat kobiety, która wie, że jej życie ma ściśle określoną w monetach wartość

„Dał za mnie 50 owiec” opowiada historię Sabere i jej walki o życie. Film ten przez pryzmat jej rodziny, w sposób chwytający za serce i zmuszający do refleksji, ukazuje tragiczną sytuację w Afganistanie. Dziewczyna od dziecka miała wyznaczoną cenę. W wieku 10 lat została sprzedana staremu mężczyźnie. Po siedmiu latach „więzienia” udało jej się uciec do kobiecego klasztoru. Musi być niezwykle ostrożna, gdyż jej mąż zabije ją przy pierwszym spotkaniu. Kamera przenosi widzów do momentu, kiedy Sabere odnawia kontakt z rodziną. Staje teraz przed poważnym wyborem: czy zostać w bezpiecznym zaciszu klasztoru czy ponownie przyłączyć się do rodziny. Dla nich jest to niebezpieczna gra w kotka i myszkę, gdyż podczas podróży z miejsca do miejsca starają się zawsze być o krok przed mężem Sabere. Wydaje się, że jedynie rozwód może ją uratować…
Czytaj dalej »

Niemcy, 2009, 54 min.
reżyser: Benjamin Cantu, Anne Bürger
język: polski lektor

Sztuka uliczna to nie tylko forma ekspresji, lecz również sposób na odzyskanie przestrzeni publicznej spod władzy komercyjnych komunikatów. Popularny street art pozwala jego twórcom na żywy kontakt z odbiorcą w codziennej scenerii wielkomiejskich ścian i murów. Oto opowieść o tym fascynującym zjawisku.

„W kulturze zdominowanej przez krzykliwe, bezmyślne media i kulturę wirtualną, prawdziwy świat musi na nowo ujawnić swoją obecność w naszym życiu. Jedyne miejsce, w którym jednostki mogą nawiązać dosłowny kontakt ze sobą znajduje się poza azylem ich domów, ekranów i dóbr. Ulica to jedyna przestrzeń, gdzie coś nabiera realności” – pisze brytyjska krytyk sztuki Francesca Gavin w swej książce „Street Renegades: New Underground Art”.

Sztuka uliczna jest częstym przedmiotem dyskusji i analiz. Nie bez powodu badacze dostrzegają w niej zarówno swoisty happening, formę spontanicznie tworzonej ekspozycji, jak i sprzeciw wobec komercjalizacji miejskiego krajobrazu. Street art to twórczość zaangażowana. Tym bardziej, że zwykle powstaje nielegalnie, w duchu swoistej „miejskiej partyzantki”.
Czytaj dalej »

Francja, 2011, 59 min.
reżyser: Marie-Monique Robin
język: polski lektor

„Wszystko, co jest niezbędne” – tak kilka dni po zamachach 11 września 2001 roku brzmiała odpowiedź amerykańskich władz na pytanie: Co zrobić, aby złapać winnych?

6 października 2001 roku USA i ich państwa sojusznicze zaatakowały Afganistan, jako państwo będące siedzibą Al-Kaidy – organizacji odpowiedzialnej za wrześniowe zamachy. W niewiele ponad miesiąc kraj rządzony dotychczas przez Talibów, którzy w porozumieniu z organizacjami terrorystycznymi szkolili zamachowców, został opanowany przez wojska koalicji antyterrorystycznej. Rozpoczęła się druga część wojny, czyli poszukiwania winnych, w tym szefa Al-Kaidy Osamy bin Ladena. Amerykańskie wojsko i wywiad zaczęły przewozić schwytanych terrorystów do specjalnych więzień. Wiosną 2004 roku popularny w USA program „60 Minutes” wyemitował szokujące nagranie z ośrodka w Abu Gharib, przedstawiające żołnierzy upokarzających tamtejszych więźniów. Wtedy świat po raz pierwszy dowiedział się o sytuacji arabskich jeńców. Od tamtego czasu rozpoczęła się dyskusja nad traktowaniem pojmanych terrorystów, co w obliczu hasła „wszystko, co niezbędne” nabrało nowego znaczenia. Poważnym uzupełnieniem tej dyskusji były opublikowane w 2010 roku przez demaskatorski portal WikiLeaks dokumenty wojskowe z Afganistanu, które przedstawiły m.in. szokującą prawdę o metodach przesłuchań amerykańskich śledczych.
Czytaj dalej »

Japonia, 2010, 49 min.
reżyser: K.M.Lo
język: polski lektor

Były menedżer śpi na ławce w parku, ex-dyrektor buduje sobie domek z kartonowych pudeł. Takich jak oni jest więcej. Jeszcze do niedawna stanowili prawdziwą siłę napędową japońskiej gospodarki. Dzisiaj tworzą nową osobliwą kastę wykluczonych. Kastę bezdomnych.

Japonia, druga ekonomiczna siła świata i najbogatszy kraj Azji, stopniowo popada w recesję. Czołowe firmy poddają się koniecznej restrukturyzacji, zwalniając coraz większe liczby pracowników. Utrata pracy jest dla zwalnianych szokiem tym większym, że żyli oni dotąd w przekonaniu, że określoną posadę będą sprawować do końca zawodowej kariery. Na bruk trafiają zazwyczaj czterdziestolatkowie – kawalerowie, bezdzietni… Jeszcze innych wyrzekają się rodziny zawstydzone nagłą pauperyzacją. Dokument „Japońscy bezdomni” przedstawia specyficzny świat, w jakim żyją zubożali, rzuceni na ulicę Japończycy. Kiedy władza ignoruje ich problemy, organizują swoje życie na obrzeżach niezwykle bogatego do niedawna społeczeństwa.
Czytaj dalej »

Kraj: USA
Rok produkcji: 2011
Czas trwania: 65 minut

Te wstrząsające rozmowy ogląda co tydzień około 40 milionów ludzi. W Chinach aż 55 rodzajów przestępstw zagrożonych jest karą śmierci. Egzekucji, których co roku w Chinach są tysiące, dokonuje się w dwojaki sposób: poprzez rozstrzelanie lub wstrzyknięcie śmiertelnej substancji. Państwo natomiast zupełnie nie wstydzi się tej metody zaprowadzania sprawiedliwości tłumacząc, że taki jest chiński system wartości, by zbrodnia została ukarana i to najlepiej w przestrzeni publicznej.

Jak podaje Amnesty International, wiele państw stosuje karę śmierci, jako wygodną drogę pozbycia się problematycznych osób i pokazania, że władze twardo traktują przestępców. Kara ostateczna jest często wykonywana po nieuczciwym procesie, w oparciu o przyznanie się do winy uzyskane podczas tortur, w stosunku do politycznych przeciwników, ludzi ubogich, mniejszości rasowych, etnicznych czy religijnych. Zdarza się, że kara śmierci jest stosowana wobec osób niepełnoletnich lub o znacznym opóźnieniu umysłowym.
Czytaj dalej »

Dania/Finlandia/Szwecja/Włochy, 2010, 75 min
reżyseria: Michael Madsen
język: polskie napisy / polski lektor

Onkalo to fińskie słowo oznaczające „jaskinię”. To zarazem nazwa składowiska odpadów radioaktywnych wewnątrz systemu podziemnych tuneli, wykutych w litej skale na głębokości 400 metrów pod poziomem morza. Toksyczny materiał ma tam pozostać aż do momentu, gdy przestanie być niebezpieczny. Onkalo musi więc przetrwać 100 tysięcy lat.

Pomysł stworzenia podziemnego składowiska odpadów pojawił się już w latach 50. ubiegłego wieku, jednak pracę nad jego realizacją rozpoczęto dopiero przed 7 laty. Do Onkalo mają trafić odpady z elektrowni jądrowej na wyspie Olkiluoto, jednego z dwóch tego typu zakładów działających obecnie w Finlandii. Kiedy nietypowe „wysypisko” zapełni się, zostanie zamknięte na wieki. „Onkalo nie jest po prostu składowiskiem odpadów. To zupełnie nowy dla nas fenomen” - przekonuje reżyser filmu „Jądro ciemności”, pochodzący z Danii MICHAEL MADSEN.
Czytaj dalej »

Francja, 2010, 54 min.
reżyser: Anthony Orliange
język: polski lektor

Aby sprostać globalnemu zapotrzebowaniu na mięso, do roku 2050 jego produkcja zdąży się zwiększyć dwukrotnie. Niemożliwe jest jednak, by dziewięć miliardów ludzi mogło dzielić Ziemię z 36 miliardami zwierząt rzeźnych.

Już teraz 70% terenów rolniczych na świecie wykorzystuje się jako pastwiska i uprawy paszy. Przemysł ten ma także dalece negatywny wpływ na środowisko – hodowla bydła wytwarza 18% gazów cieplarnianych, emitowanych do atmosfery. Czy Ziemia jest w stanie przetrwać w obliczu coraz większego popytu na mięso wśród wciąż liczniejszej ludzkości?

Dokument „Globalny stek” to opowieść o współczesnym przemyśle mięsnym. Jego twórcy przemierzyli świat, udając się m.in. do USA, gdzie inwentarz faszerowany jest hormonami wzrostu, do Brazylii, w której puszcza amazońska coraz bardziej ustępuje miejsca pastwiskom dla setek milionów sztuk bydła, na farmy świń we francuskiej Bretonii, zatruwające okolice toksycznymi azotami czy wreszcie do zachodniej Afryki, gdzie chów przemysłowy drobiu pogłębił jeszcze katastrofalną biedę w regionie. To intrygujące śledztwo ujawnia widzom wstrząsające konsekwencje globalnego mięsożerstwa XXI wieku.
Czytaj dalej »

Francja, 2009, 52 min.
reżyser: Béatrice Limare
język: polski lektor

Już w lutym europejskie supermarkety zasypane zostają słynnymi hiszpańskimi truskawkami. Smak tych dorodnych i lśniących owoców nie dorównuje w żaden sposób ich wyglądowi, ale dystrybutorzy nie mają prawa narzekać – produkt od lat sprzedaje się znakomicie.

Wyhodowana w Kalifornii, a masowo uprawiana w hiszpańskiej Andaluzji, truskawka dostępna jest w całej Europie nawet zimą. Ma swoich krytyków, widzących w niej sztuczny, nienaturalny, czy wręcz szkodliwy produkt. Jej obrońcy tymczasem to ci, którzy… zarabiają na jej sprzedaży. Od niedawna hiszpańskie truskawki znalazły zresztą godnego konkurenta. Owoce z Maroka cieszą się dłużej słońcem, choć nadal mają więcej problemów z dotarciem na europejskie rynki. Czy dojdzie do wielkiej konfrontacji?
Czytaj dalej »