Bazrach, czyli sen o wolnym kamieniu

13 cze 2010 o godz. 09:07 kategoria: Wojna / Imperializm | Brak komentarzy

Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1992
Czas trwania: 45 minuty

Wzruszająca opowieść o losach pani Dżanet Dżabagi-Skibniewskiej, wnuczki ostatniego chana Inguszy, córki twórcy Konfederacji Narodów Północnego Kaukazu; jej matka pochodziła z polskich Tatarów. Rodzina musiała uciekać z Kaukazu przed bolszewikami wpierw do Paryża, potem do Warszawy.

Przed wybuchem II wojny światowej rodzice wraz z siostrami wyjechali do Turcji. Dżanet pozostała w Polsce, gdzie wbrew woli ojca wyszła za mąż. Brała udział w II wojnie światowej, walcząc w polskich oddziałach m.in. we Włoszech. Dopiero rozpad imperium sowieckiego umożliwił bohaterce powrót na Kaukaz. Wraz z ekipą filmową odwiedziła rodzinne strony ojca.

Jej powrót na Kaukaz stał się dla Inguszy i Czeczenów spotkaniem z żywym symbolem czasu. Starszyzna inguska i czeczeńska przyjęła ją z wielkimi honorami. Historia życia pani Dżanet skończyła się na Kaukazie. Zmarła w Groznym podczas pracy nad filmem w 1992 roku. Poprzez niezwykłą historię jej życia oglądamy także historię Polski, Czeczenii i Inguszetii.

Pobierz:
http://www.megaupload.com/?d=YBTLOW0S http://depositfiles.com/en/files/sqt294pqo http://hotfile.com/dl/47721468/e0c4c0c/Bazrach.avi.html http://www.zshare.net/video/77128672111e7f6e/ http://www.badongo.com/vid/1632159 http://uploading.com/files/96291c35/Bazrach.avi/

« Pobierz film wygodnie »
używając JDownloader lub FreeRapid Downloader »

Komentarze

A Ty co sądzisz?

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".