Ku Klux Klan – Tajna historia

Ku Klux Klan - Tajna historiaRok produkcji: 1998
Język: Polski lektor

Historia jednego z najpotężniejszych tajnych bractw w Ameryce, które przetrwało ponad stulecie, skrywając doktrynę nienawiści rasowej i bezwzględnego terroru pod pozorami chrześcijaństwa i patriotyzmu. Ku-Klux-Klan prowadził działalnością nacjonalistyczną i rasistowską skierowaną przeciwko Murzynom, Żydom, imigrantom i katolikom.

W szczytowym okresie rozwoju liczył ok. 5 mln członków (1925). Zwolennicy Ku-Klux-Klanu kontrolowali wówczas nawet władze stanowe, wprowadzili prohibicję w niektórych stanach i wpływali na zmniejszenie imigracji. 1930–1945 popularność Ku-Klux-Klanu spadła. W 1958 rozwiązany na terenie całego państwa, działał nielegalnie. W 1965 działalność Ku-Klux-Klanu potępił prezydent L. Johnson.

Również obecnie istnieją ugrupowania przypominające tę organizację terrorystyczną. Jej początki sięgają wojny secesyjnej, a ofiary stanowią setki tysięcy zastraszonych, okaleczonych, bestialsko zamordowanych ludzi.
Czytaj dalej »

Europa: odrodzenie faszyzmu

Europa odrodzenie faszyzmuKraj: Francja
Rok produkcji: 2008
Scenariusz/zdjęcia/reżyseria: Barbara Conforti, Stephane Lepetit
Czas trwania: 62 minut
Język: Polski lektor

Film ukazuje jak społeczeństwa Europy tolerują wyjście z cienia i pęd ku władzy partii faszystowskich. Marsze, metody działania w krajach z tradycjami rządów faszystowskich, jak i na pozór liberalnej Szwecji. Film jest analizą zjawiska rozprzestrzeniającego się faszyzmu w krajach uważanych za demokratyczne.

Nowoczesny nacjonalizm nie odwołuje się jawnie do czasów Hitlera, nie używa publicznie nazistowskiej symboliki, unika gestów, czy wręcz chowa się pod płaszczykiem partii demokratycznych, zdobywa rzesze zwolenników wśród nierzadko sfrustrowanych obecnymi rządami ludzi, jak i w efekcie miejsca w parlamentach, w tym w Europejskim.
Czytaj dalej »

Krzyczeliśmy apartheid

Krzyczeliśmy apartheidkraj: Polska
rok produkcji: 2005
czas trwania: 35 minuty

Film przybliża wydarzenia z 24 lutego 1990 roku we Wrocławiu. Tego dnia odbyła się tam pokojowa demonstracja czarnoskórych studentów z okazji uwolnienia przez władze RPA Nelsona Mandeli. Niespodziewanie manifestanci zostali zaatakowani przez grupę skinheaów. Doszło do bójki. Obecna na miejscu zdarzeń policja zareagowała dopiero na apel Władysława Frasyniuka.

Autorzy filmu dotarli po latach do niektórych uczestników wrocławskich wydarzeń. Wielu byłych skinheadów nie zechciało wspominać zajść przed kamerą, niektórzy jednak zdecydowali się o tym opowiedzieć. Kilku zerwało kontakty z dawnym środowiskiem, inni nadal promują nacjonalizm i rasistowskie poglądy, jeszcze inni popadli w narkomanię lub dołączyli do grup przestępczych.
Czytaj dalej »

Skin

kraj: Holandia
gatunek: Dramat
reżyseria: Hanro Smitsman
scenariusz: Philip Delmaar, Hanro Smitsman
muzyka: Paleis van Boem
rok produkcji: 2008
czas trwania: 85 minuty
język: polski lektor

Akcja filmu rozgrywa się w Holandii pod koniec lat 70 XX wieku. Bohaterem filmu jest nastolatek Frank Epstein, który próbuje uwolnić się od jarzma życia z ojcem (Żydem) boleśnie doświadczonym przez Holocaust w czasie wojny. Na domiar złego matka Franka umiera na raka, co potęguje frustrację chłopca. Nastolatek nie mogąc znieść takiego życia, przystępuje do lokalnej grupy skinheadów i poznaje ideologię neonazistowską. Niestety wybór ten będzie miał poważne konsekwencje w niedalekiej przyszłości.
Czytaj dalej »

Antifa – łowcy (nazi)skinów

Antifa - łowcy (nazi)skinówCzas trwania: 70 minuty
Język: Polskie napisy

Film wyreżyserowany przez Marca-Aurele Vecchione i Sarę Brucker jest dokumentem poświęconym działalności pierwszych bojówek antify działających w Paryżu pod nazwą „łowcy skinów”. Opowiada on historię 4 grup: Skinheadów z Halles, Red Warriors, Ducky Boys i Ruddy Fox.

Skini z Halles (1978-1982) – była to pierwsza grupa skinheadów w Paryżu, nie mająca nic wspólnego z rasizmem czy skrajną prawicą.

Red Warriors (1986-1991) – Czerwoni wojownicy to bojówka ze squatu „Fabryka” początkowo głównie ochraniająca koncerty (przede wszystkim Berurier Noir). Używali socrealistycznej symboliki jako prowokacji, a po pewnym czasie zaangażowali się w działalność polityczną w ruchu antyrasistowskim (m.in. w organizacjach takich jak anarchistyczne SCALP, pomagali też promować kampanię SOS Racisme zainicjowaną przez lewicowych deputowanych z Partii Socjalistycznej).
Czytaj dalej »

Russia 88

produkcja: Rosja
gatunek: Dramat
reżyseria Pavel Bardin
czas trwania: 104 minuty
język: polskie napisy

Grupa skinheadów pod nazwą ” Rosja 88″ kręci propagandowy film w celu zamieszczenia go w internecie. Kamera filmuje życie grupy oraz fakt, jak ludzie akceptują działania skrajnej prawicy, stopniowo przyzwyczajając się do ich aktywności. Lider grupy – Sztyr, dowiaduje się, że jego siostra spotyka się z chłopakiem pochodzenia gruzińskiego. Rodzinna historia przeradza się w tragedię. Kamera towarzyszy bohaterom do samego końca.

Akcja filmu pochodzi z wyobraźni reżysera, ale film oparty jest na faktach obecnego życia w Rosji.

Przeczytaj:
Moskwa, oświadczenie Komitetu 19 Stycznia | Rosja: Wyrok w sprawie antyfaszysty | Kolejny antyfaszysta zamordowany w Rosji | Rosja: Naziści zamordowali antyfaszystę
Czytaj dalej »

Żyd Süss

Kraj: Niemcy
Rok produkcji: 1940
Reżyseria: Veit Harlan

Historia żydowskiego bankiera skazanego za nadużycia oparta na rzeczywistych wydarzeniach. Żyd Süß czyli „Słodki Żyd” tu raczej w znaczeniu: fałszywy, przewrotny jest przedstawiony jako wcielenie zła i w sposób modelowy ukazuje tendencje panujące w faszystowskiej kinematografii nacechowanej nieskrywanym szowinizmem i antysemityzmem. Film manipulując uczuciami widzów nawoływał do rozprawy z żydowską społecznością.

Obraz żydowskich bohaterów filmu stanowi dokładne odzwierciedlenie antysemickich stereotypów, którym hołdowała III Rzesza. Cechy takie jak chciwość, skąpstwo, mściwość, przestępcze skłonności, obyczajowe dewiacje oraz fizyczna brzydota noszą w filmie wyłącznie Żydzi. Niemieccy bohaterowie są bez wyjątku uczciwi i kierują się szlachetnymi pobudkami, a jeżeli popełniają niedobre uczynki, to tylko w wyniku intryg Żydów.
Czytaj dalej »

White Dog

kraj: USA
rok produkcji: 1982
reżyseria: Samuel Fuller
czas trwania: 90 minuty
język: polskie napisy

W USA film ten został wydany po 26 latach. Scenariusz powstał na podstawie autobiograficznej powieści Romaina Gary’ego.

Aktorka Julie Sawyer potrąca białego owczarka niemieckiego, którego zabiera do domu. Pod jej okiem zdrowieje – mimo ogłoszeń nikt nie zgłasza się po bezimiennego psa. Pewnej nocy udaje mu się uratować dziewczynę przed gwałcicielem – zyskując tym samym jej zaufanie. Nic nie wskazuje na to, by coś mogło przeszkodzić w sielance, gdyby nie fakt, że jest to pies atakujący wszystkich napotkanych czarnoskórych. Dlaczego tak się dzieje?

Sawyer szuka pomocy u Keysa, który odtąd za główny cel obiera sobie wyleczenie owczarka. Jednak czy tak ukierunkowaną agresję da się wyleczyć?
Czytaj dalej »

Zamach i cztery dziewczynki

Reżyseria: Spike Lee
Muzyka: Terence Blanchard
Rok produkcji: 1997
Język: Polski lektor

Głośny dokument Spike’a Lee. Spike Lee to przykład szczególnego twórcy w historii kina, niezmiennie od lat zaangażowanego w kluczowe sprawy społeczne i polityczne. Taki jest właśnie jego dokument historyczny „Zamach i cztery dziewczynki”, który zgarnął pięć nominacji do nagrody Emmy oraz jedną do Oscara.

15 września 1963 roku, Dzień Służby Młodzieży. Kościół Baptystów w Birmingham, w amerykańskim stanie Alabama. Tłumy dzieci przyszły na spotkanie szkółki niedzielnej. Wybuch bomby spowodował śmierć czterech czarnoskórych dziewczynek – radosnych, pełnych życia nastolatek, które zginęły, bo miały za ciemny odcień skóry. Sprawcę, członka Ku-Klux-Klanu, Boba Chamblissa, który uczynił segregację rasową celem swojego życia i szczycił się ksywą Bob Dynamit, osądzono dopiero 15 lat później.

„Wtedy Ameryka zrozumiała prawdziwą naturę nienawiści, która uniemożliwiała integrację nie tylko na Południu, ale w całych Stanach. To było jak przebudzenie. Dało nam nową energię i jeszcze większą determinację” – wspomina w filmie dziennikarz Walter Cronkite.
Czytaj dalej »

Niebieskoocy

niebieskoocyprodukcja: Niemcy, USA
rok produkcji: 1996
reżyseria: Bertram Verhaag
czas trwania: 90 minuty
język: polskie napisy

Filmowy zapis ćwiczenia, które Jane Elliott po raz pierwszy przeprowadziła w 1968 roku. Film były emitowany już przez wiele stacji telewizyjnych w Stanach Zjednoczonych. Sama autorka powiedziała o nim: „film Niebieskoocy jest najlepszy ze wszystkich, jakie do tej pory zrobiono na temat moich warsztatów, podsumowuje on 28 lat mojej pracy w szkołach, na uniwersytetach i w korporacjach.

Elliott uważa, że „osoba, która wychowała się w amerykańskim społeczeństwie jest ukształtowana do bycia rasistą/tką. Żyjemy w różnych światach, jeden jest czarny, a drugi biały. W przeciwieństwie do najczęściej spotykanych metod pracy z grupą, Elliott uważa, że ważne jest, aby biali doświadczyli na sobie emocjonalnego wymiaru dyskryminacji.

W Niebieskookich obserwujemy grupę 40 osób. Są wśród nich nauczyciele/lki, policjanci/tki, pracownicy/ce administracji i pomocy społecznej. Osoby kolorowe, białe, kobiety i mężczyźni. Wobec osób o niebieskich oczach Elliott stosuje pseudonaukową teorię mającą tłumaczyć ich niższość, testy na inteligencję, które są stronnicze kulturowo oraz jawną dyskryminację. Widzimy jak, w ciągu zaledwie kilku godzin przebywania w atmosferze takiego reżimu, dorosłych ludzi opanowuje przygnębienie i roztargnienie, mają trudności z wykonaniem najprostszych poleceń.
Czytaj dalej »

Fanatyk

fanatykprodukcja: USA
gatunek: Dramat
reżyseria: Henry Bean
czas trwania: 98 minuty
język: polski lektor

Bohaterem filmu jest Danny, młody amerykański nazista, paradujący po ulicach Nowego Jorku z wygoloną głową i w koszulce ze swastyką. Danny lubi bijać napotkanych żydowskich chłopaków, regularnie uczęszcza na zebrania faszystowskiej partii, w snach widzi siebie jako żołnierza Wehrmachtu itd. Na pierwszy rzut oka – normalny przypadek patologicznego antysemity. Ale jest jeden drobny szczegół – Danny sam jest Żydem. I to Żydem wychowywanym w ortodoksyjnym środowisku, kształconym w jesziwie, gdzie – od kontrowersji z nauczycielem na temat Boga – zaczyna się jego bunt przeciwko sobie.

Bunt ten przybiera formy krzykliwe i odrażające, ale naznaczony jest od początku pewną ambiwalencją: Danny deklaruje nienawiść wobec Żydów (jego polityczną mantrą jest „Zabić ich wszystkich! Niech żyją Niemcy!”), ale na „donacyjnym” zebraniu swojej partii radzi Żydów pokochać („Nasza nienawiść ich tylko wzmacnia. Miłość ich unicestwi”); potem instaluje bombę w synagodze, ale chroni torę przed zbezczeszczeniem jej przez kolegów-skinów itd. Człowiek targany tak sprzecznymi uczuciami nie może dobrze skończyć…
Czytaj dalej »

Sophie Scholl – ostatnie dni

sophie_schollGatunek: Dramat
Kraj: Niemcy
Rok: 2005
Reżyseria: Marc Rothemund
Czas trwania: 117 minut
Język: polski lektor

Oparty na prawdziwych wydarzeniach film opowiada o antyfaszystowskiej organizacji „Biała Róża”. Jej członkowie, zimą 1943 roku zostają aresztowani na Uniwersytecie za rozrzucanie ulotek o treści kwestionującej słuszność działań fuhrera. Młoda dziewczyna – Sophie oraz jej brat zostają poddani długotrwałemu przesłuchaniu, podczas którego wydaje się na jaw ich działalność. Gestapowiec Mohr, przesłuchujący ją „daje jej szanse” na zmniejszenie wyroku. Jednak Sophie nie wyrzeka się swoich ideałów. Tchórzliwi adwokaci, którzy nie mają zamiaru bronić oskarżonych, tylko nie chcą „podpaść” hitlerowcom, oraz bezwzględny sąd (sędzią jest były komunista) skazują oskarżonych na śmierć.

Obrazy z przesłuchań są doskonałą konfrontacją ideologii nazistowskiej i demokratycznej. Porządek, ideały w postaci silnego państwa kontra wolność i prawa człowieka.
Czytaj dalej »

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".