Dzierżyńsk (ros. Дзержинск), do 1929 Rastiapino — miasto w Rosji (część europejska), w obwodzie niżegorodzkim, port śródlądowy nad Oką. Około 255,7 tys. mieszkańców (2005). Duży ośrodek przemysłowy. Głównie przemysł chemiczny, także maszynowy, drzewny, materiałów budowlanych i spożywczy.

Nowojorski Instytut Blacksmith uznał Dzierżyńsk za drugie, zaraz po Czarnobylu, najbardziej zanieczyszczone miejsce na Ziemi. Ten niechlubny fakt, odnotowany jest także w Księdze Rekordów Guinnessa. Działające tu do końca zimnej wojny fabryki broni chemicznej doprowadziły do rozległego skażenia wód gruntowych. Obecnie czynne jeszcze fabryki zatrudniają około dwóch trzecich mieszkańców miasta. Chemikalia jak cyjanowodór, dioksyny, fosgen, sarin czy iperyt 17 mln razy przekraczają dopuszczalne normy. Miasto czerpie wodę pitną z zanieczyszczonych źródeł. Wskaźnik śmiertelności 2,6 raza przekracza wskaźnik urodzeń. Średnia długość życia wynosi 42 lata dla mężczyzn i 47 lat dla kobiet. Rosyjskie władze państwowe stale tuszują ten krytyczny stan rzeczy, m.in. poprzez zmniejszenie budżetu Krajowego Urzędu Ochrony Środowiska, odpowiedzialnego za monitorowanie i informowanie o poziomie skażeń.
Czytaj dalej »

kraj: Austria
reżyseria: Werner Boote
rok produkcji: 2009
czas trwania: 95 minuty
język: polski lektor

Odkąd człowiek nauczył się wytwarzać plastik, wyprodukował taką ilość tego tworzywa, że sześciokrotnie można by owinąć nim kulę ziemską. Jesteśmy dziećmi epoki plastiku – przekonuje reżyser Werner Boote. „Nasz świat jest uzależniony od syntetycznego materiału i powoli przez niego niszczony”.

„Kiedyś na Ziemi nie było plastiku. W 1907 roku belgijski chemik Leo Hendrik von Baekeland wynalazł jednak bakelit – pierwsze całkowicie sztuczne tworzywo, wyprodukowane z ropy naftowej” – tak zaczyna się dokument „Plastikowa planeta”. Jego autorem jest Werner Boote, człowiek, który dosłownie dorastał w cieniu tworzyw sztucznych. Dziadek filmowca był dyrektorem niemieckiego oddziału firmy Interplastik, pionierskiego przedsiębiorstwa na polu produkcji plastiku. Boote pamięta jeszcze ekscytację wywoływaną przez kolorowe zabawki przynoszone do domu przez dziadka, ale fascynacja syntetykiem dawno już ustąpiła w jego życiu miejsca sceptycznej ciekawości. W duchu tejże powstał ten dokument.
Czytaj dalej »

Czas trwania: 53 minuty
Język: Polski lektor

W latach 80-tych uprawiały styl Punk. Rozpacz i bunt kazały im wówczas wierzyć, że ich życie nie ma przyszłości. Niektóre przeszły przez więzienie, inne doświadczyły piekła narkotyków. Dziś mają 30 lat i swoim dzieciom mówią o nadziei…

„Kobiety w stylu No Future” to opowieść trzech kobiet z Lozanny o swej „punkowej” przeszłości.
Czytaj dalej »

Kraj: Niemcy
Reżyseria: Paul Smaczny & Maria Stodtmeier
Rok produkcji: 2008
Język: Polski lektor

Co to jest „El Sistema”? W skrócie: narodowy system orkiestr. Powstał w 1975 roku w Maracay, oddalonym 100 km na zachód od Caracas. To także system muzycznej edukacji dzieci i młodzieży, który wymyślił José Antonio Abreu. „Sztuka jest naszym polem bitwy, na którym walczymy o zjednoczenie nowego pokolenia dzieci i młodzieży Ameryki Łacińskiej pod sztandarem muzyki” - mówi założyciel. „Naszym celem jest budowanie takiej Ameryki, jaką wyobrażał sobie nasz bohater narodowy Simón Bólivar. Budujemy świat, jakiego pragniemy”.

Główną ideą „El Sistema” jest wyciągnięcie dzieci ze slumsów, z ubogich dzielnic i wprowadzenie ich w świat muzyki. W „El Sistema” najważniejsze jest poczucie muzyki. Trzeba z nią żyć, trzeba ją rozumieć. Wirtuozeria i perfekcja przyjdą z wiekiem. Dzisiaj struktura jest już bardzo silnie rozwinięta, składa się z blisko 200 szkół rozsianych po wszystkich stanach kraju.
Czytaj dalej »

Kraj: Kanada
Reżyseria: Scott Harper
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 46 minuty
Język: Polski lektor

Dziś zabawa wygląda zupełnie inaczej niż w latach 80-tych. Wówczas dzieci spędzały czas na ulicach, w okolicznych parkach, wymyślały własne gry i uruchamiały wyobraźnię. Dziś, w dobie komputerów, telefonów komórkowych i GPS, rodzice mają je pod kontrolą 24 godziny na dobę.

Co się zmieniło? Najprostszą odpowiedzią jest strach – przed porwaniem, strzelaniną uliczną, pedofilami czy wypadkiem samochodowym. Współczesne dzieci większość dnia spędzają w domu, przed telewizorem lub komputerem. Ponadto wielu rodziców nie pozwala swym pociechom bawić się, uważając, że to strata czasu i zmusza je do nauki, dbając o ich szanse w przyszłości w kapitalistycznym świecie.
Czytaj dalej »

Kraj: USA/Niemcy
Rok produkcji: 2008
Reżyseria: Claudia Willke
Czas trwania: 60 minut
Język: Polski lektor

Film dokumentalny o amerykańskich fundamentalistach religijnych. Działacze chrześcijańskich, radykalnych organizacji, zdobyli w ostatnich latach olbrzymi wpływ na życie społeczne i kulturalne w Stanach Zjednoczonych. Ich celem jest krucjata przeciwko społeczeństwu opanowanemu przez kulturę konsumpcji.

Fundamentalistów religijnych łączy idea, ze nowoczesność ma tylko złe strony: dąży do rozbicia rodziny, uznaje mniejszości seksualne i kobiety za równoprawnych członków społeczeństwa, zezwala na aborcję, nie uznaje ustalonych autorytetów i wykazuje brak szacunku dla boskiego posłannictwa. Wsparcie się konserwatywnych, fundamentalistycznych ruchów protestanckich o nowoczesne środki przekazu przyniosło im niewątpliwy i spektakularny sukces i zapewniło znaczącą rolę polityczną.
Czytaj dalej »

Reżyseria: Agnieszka Arnold
Rok produkcji: 2005
Czas trwania: 60 minuty

Film dokumentalny przedstawiający możliwość integracji kultur na przykładzie obozu dla uchodźców w Polsce. Jest to historia młodej Czeczenki, która po nostryfikacji dyplomu w Polsce podjęła pracę w zawodzie lekarza. Historia rodziny, tułaczka, trudności z uzyskaniem statusu uchodźców, organizacja życia zawodowego i prywatnego w zupełnie innych warunkach kulturowych i społecznych ludzi obarczonych traumą wojenną, są tematem, który daje możliwość głębszego spojrzenia, a zarazem bardziej uniwersalnego na problemy współczesnych uchodźców. Daje też obraz pragmatyki instytucji państwowych wobec nich, ale i bezpośredni stosunek społeczeństwa Polskiego do uchodźców.
Czytaj dalej »

reżyseria: Erik Gandini
kraj: Dania, Finlandia, Szwecja, Wielka Brytania
rok produkcji: 2009
czas trwania: 85 minuty
język: polskie napisy (wbudowane w film)

Zaczęło się skromnie – w 1976 jedna z lokalnych stacji pokazała późnym wieczorem teleturniej, w którym po każdej poprawnej odpowiedzi obecna w studio gospodyni domowa zdejmowała kolejną część swojej garderoby. Następnego dnia do stacji telewizyjnej wpłynęły skargi od miejscowych przedsiębiorców, bo większość oglądających program mężczyzn, nazajutrz spóźniła się do pracy. Wydarzenie to pokazało przyszłość telewizji. Jej głównym przekazem stała się zabawa. A najlepszą zabawę włoskiej widowni telewizyjnej zapewniają tłumy roznegliżowanych kobiet.

Najważniejsze to być zauważonym: sława i pieniądze pojawią się wkrótce automatycznie. Marzeniem włoskich dziewczyn jest zostanie „veliną” – piękną ozdobą telewizyjnych programów, której jedyne zadanie to: ładnie wyglądać. Na telewizyjne ekrany chce się także dostać robotnik Ricky Canevali. Zrobi wszystko, by zdobyć popularność. I uważa, że ma potrzebne do tego atuty – śpiewa i tańczy jak Ricky Martin, a w sztukach walki jest równie sprawny jak Jean-Claude Van Damme. O tym, kto dostanie się na wizję, decydują ludzie tacy jak Lele Mora. Lele tworzy celebrytów, na których zarabia cały przemysł. Również Fabrizio Corona, szef zespołu paparazzich, który wykorzystuje do szantażu zarejestrowane przez swoich ludzi materiały.
Czytaj dalej »

Kraj: USA
Reżyseria: Neil Young
Wyk. David Crosby, Neil Young
Rok produkcji: 2008
Czas trwania: 96 minut
Język: Polski lektor

CSNY: Déjà vu jest kroniką tournee, to stanowi również powrót do okresu w którym najważniejsze były kwestie polityczne i sprzeciw wobec wojny w Wietnamie. Jednak prawdziwa wartość filmu leży nie w nostalgicznym stosunku do tamtych czasów, lecz w zdolności do skoncentrowania się na teraźniejszości. Zarówno jako portret zespołu, jak i analiza procesu twórczego.

CSNY: Déjà vu to trochę spektakl, trochę komentarz, lecz przede wszystkim wezwanie do działania. Film z muzyką pochodzącą z kontrowersyjnego albumu Neila Younga Living with War dokumentuje reakcje fanów na zespół, który przez ponad 40 lat pozostał przywiązany do określonych kwestii politycznych i artystycznych. Nasi artyści najlepiej opowiadają o tym, czego powinniśmy się wystrzegać. W końcu historia lubi się powtarzać.
Czytaj dalej »

kraj: USA/Francja
reżyseria: Pola Rapaport, Wolfgang Held
rok produkcji: 2007
czas trwania: 55 minuty
język: polski lektor

Keith Carradine miał prawie dwadzieścia lat, gdy po raz pierwszy zagrał Claude’a w legendarnym musicalu „Hair” na Broadwayu. Dziś pragnie wskrzesić opowiedzianą w nim historię i przygotowuje współczesną realizację spektaklu.

Inicjatywa Carradine’a stanowi okazję do realizacji dokumentu, który doskonale przedstawia kulisy powstania jednego z najsłynniejszych musicali wszech czasów. Sceniczna wersja „Hair” prezentuje wyidealizowany obraz życia dzieci-kwiatów. Słowa-klucze to w ich życiu pacyfizm, radość, przyjaźń i brak barier. Musical odniósł spektakularny sukces, co przyczyniło się jednocześnie do wzrostu zainteresowania ruchem hippisowskim na całym świecie.
Czytaj dalej »

rok produkcji: 2007
czas trwania: 54 minuty
język: polski lektor

Sylwetka Australijczyka Ruperta Keitha Murdocha, właściciela News Corporation, jednej z największych na świecie korporacji prasowych, telewizyjnych i wydawniczych. Należą do niej m.in. pisma: The Sun, New York Post, The Times, Daily News, stacje telewizyjne British Sky, wytwórnie filmowe Metromedia, Sky Channel, Twentieth Century Fox i Film Corporation. Ponadto Murdoch jest właścicielem Huges Electronics, operatora największego systemu satelitarnego telewizji w USA, oraz serwisu internetowego MySpace.com.
Czytaj dalej »

reżyseria: Ozgur Dogan, Orhan Eskikoy
kraj: Turcja/Holandia
rok produkcji: 2008
czas trwania: 78 minuty

W Turcji każdy nauczyciel po skończeniu studiów zostaje przydzielony do wybranej przez swoich przełożonych szkoły. Miejsce pracy jest losowe – mieszkaniec dużego miasta z zachodniej Turcji może trafić do wioski w dalekim Kurdystanie. Taki los spotyka dwudziestokilkuletniego Emre Aydina, który ma przed sobą rok w odciętej od świata osadzie, otoczonej bezkresnymi polami.

Już w pierwszych chwilach spędzonych z dziećmi orientuje się, że jedyne, czego może je nauczyć, to mówienie i pisanie po turecku. O matematyce i innych przedmiotach nie ma mowy – jak wymagać tabliczki mnożenia od kogoś, kto nie zna żadnego słowa w twoim języku? Brak komunikacji to nie jedyny problem – w budynku szkoły często brakuje prądu, na bieżącą wodę także przyjdzie poczekać…
Czytaj dalej »