gatunek: dramat
kraj: Francja, Rosja
reżyseria: Aleksander Rogożkin
rok produkcji: 2002
czas trwania: 85 minuty

CzK (lub Czeka) to nazwa policji politycznej powołanej na rozkaz Lenina, gdy ten po zamachu na swoje życie zorientował się, że w komunistycznym „raju” jakim jest Związek Radziecki mogą istnieć ludzie, którzy nie zgadzają się z tym co robi. Postanowił więc niewdzięcznych „zdrajców ludu” wytępić. W okresie swojego funkcjonowania z rąk czekistów zginęło ponad pół miliona ludzi.

Bohaterem filmu jest Andriej Srubow – przewodniczący gubernialnej Komisji Nadzwyczajnej do Walki z Sabotażem i Kontrrewolucją. Jako człowiek inteligentny i wrażliwy brzydzi się widokiem krwi i śmierci człowieka. Jednak musi wykonywać należycie swój zawód – bestiastwo i niesprawiedliwość masowych mordów dokonywanych za jego wyrokiem bądź przyzwoleniem tłumaczy sobie wyższą koniecznością, rewolucją, która to ponoć potrzebuje krwi, aby żyć. Praca odciska piętno na jego zdrowiu psychicznym oraz życiu rodzinnym. Stopniowo pogrąża się w szaleństwie…
Czytaj dalej »

Kraj: Wlk. Brytania/Niemcy/Hiszpania
Gatunek: Dramat obyczajowy
Reżyseria: Ken Loach
Obsada: Dean Andrews, Thomas Craig, Joe Duttine, Steve Huison
Rok produkcji: 2001
Czas trwania: 92 minuty
Język: Polski lektor

Ken Loach, naczelny lewicujący buntownik brytyjskiego kina, pokazuje tragiczne skutki akcji prywatyzowania kolei, przeprowadzonej przez rząd Margaret Thatcher. W 1995 roku, w wyniku neoliberalnej polityki Margaret Thatcher, Wielka Brytania przystąpiła do akcji prywatyzowania kolei. Prywatyzacji uległy też państwowe linie British Rail. W ten sposób grupa kolejarzy z Południowego Yorkshire została zagrożona utratą pracy.

Paul (Joe Duttine), Mick (Thomas Craig), Len (Andy Swallow) i Gerry (Venn Tracey), długoletni i doświadczeni pracownicy kolei, nie umieją zaakceptować wymagań nowego pracodawcy. Świeżo upieczony właściciel „East Midland Infrastucture” wprowadza nową organizację pracy. Oficjalnie jego celem jest stawianie klienta na pierwszym miejscu. W rzeczywistości jednak chodzi o to, aby jak najmniejszym wkładem finansowym zyskać jak najwięcej pasażerów. Płacą za to zwłaszcza zwykli kolejarze. Muszą pracować szybciej, dłużej i wydajniej za mniejsze niż dotąd wynagrodzenie. Dodatkowo pracodawca naciska na nich, aby „dobrowolnie” porzucili pracę zadawalając się wysoką odprawą. Inni z byle powodu tracą posady, co prowadzi do rodzinnych tragedii.
Czytaj dalej »

czas trwania: 45 minuty
język: polski lektor

W następstwie tragedii 11 września 2001 w Nowym Jorku około 10 milionów ton pyłów z włókien szklanych, spalonego plastiku i paliw spadło na okolicę WTC. To, co dzieje się obecnie ze zdrowiem ratowników, policjantów, strażaków i mieszkańców miasta oraz innych osób biorących udział w likwidacji rumowiska można określić mianem klęski zdrowotnej, której najczęstszymi przypadkami są schorzenia dróg oddechowych i rak. Epidemiolodzy szacują, że ten stan będzie się rozwijał i trwał jeszcze co najmniej 20 lat.

Do budowy wieżowców WTC użyto azbestu, niezwykle trwałego i niepalnego minerału, którego pył jest bardzo szkodliwy. Jednorazowy kontakt z tym materiałem nie wywołuje schorzeń, jednak długotrwałe narażenie na jego działanie prowadzi do azbestozy – choroby powodującej niszczenie tkanki płuc. Jest wielce prawdopodobne, że w wyniku zawalenia się wież do atmosfery przedostały się związki ołowiu i innych metali ciężkich oraz dioksyny. Ratownicy, którzy pracowali na gruzach WTC, zaczęli szybko uskarżać się na astmę i inne choroby układu oddechowego. Wielu zapadło na rzadkie nowotwory krwi. Naukowcy, którzy zbadali próbki pyłu, stwierdzili w nich obecność wielu toksycznych substancji, w tym azbestu. Jednak te dowody były długo kwestionowane przez władze Nowego Jorku.
Czytaj dalej »

kraj: Francja, Włochy
gatunek: Dramat
reżyseria: Daniele Luchetti
rok produkcji: 2007
czas trwania: 108 min
język: polskie napisy

Dwaj bracia dorastają w latach 60-tych i 70-tych XX wieku, w małym miasteczku, na południe od Rzymu. Przystojny i nieco próżny Manrico podejmuje pracę w fabryce, zostaje przewodniczącym związków zawodowych i marzy o rewolucji. Jego młodszy brat Accio ma poglądy są skrajnie prawicowe. W życiu obu braci pojawia się Francesca, studentka pochodząca z arystokratycznej rodziny. Połączeni miłością i przyjaźnią, Manrico, Accio i Francesca, próbują stawić czoła wyzwaniom, jakie niosą ze sobą: rodzina, dorosłe życie i polityka. Bohaterowie powoli zaczynają rozumieć, że czasami to czego się szuka daleko, jest tak naprawdę, od dawna, bardzo blisko.

„Mój brat jest jedynakiem” to wzruszająca, piękna opowieść o przyjaźni, miłości, o nierozerwalnych – czasem niewidocznych więziach między braćmi. Manrico i Accio są skrajnie różni. Jeden idealista chodzący z głową w chmurach, drugi twardo stąpający po ziemi realista. Obaj, na swój własny sposób, próbują znaleźć swoje miejsce oraz walczyć o własne pragnienia i marzenia. Ich historia to historia dorastania, uczenia się, rozumienia i dostrzegania małych rzeczy, bo czasem warto zacząć od jednego kroku, niż podróży na tysiąc mil.
Czytaj dalej »

produkcja: USA
reżyseria: Michael Moore
rok produkcji: 1989
czas trwania: 91 minuty
język: polskie napisy

Jest to pierwszy dokument w warsztacie Michaela Moora. Dziennikarz porusza w nim kwestię zamknięcia fabryki General Motors w mieście Flint w stanie Michigan, gdzie pracę utraciło 30,000 osób. GM zamknął jedenaście zakładów, przenosząc je do Meksyku, w ramach ekonomicznej neoliberalnej globalizacji.

Michael Moore ukazuje swoje próby przeprowadzenia wywiadu z szefem GM, Rogerem Smithem. Przedstawia przy okazji katastrofalne dla mieszkańców skutki zamknięcia fabryki, oraz zamiatanie pod dywan przez władze miasta destrukcyjnych skutków bezrobocia. Reżyser odwiedza rodziny, które są eksmitowane na bruk, przeprowadza wywiady z biznesmenami, którzy bronią interesów korporacji nad interesem społeczności lokalnej.
Czytaj dalej »

Film dokumentalny, poświęcony procesowi sądowemu w USA wymierzonemu we włoskich anarchistów, Sacco i Vanzetti.

Sacco i Vanzetti przybyli do USA w 1908, a poznali się w 1916. Brali czynny udział w robotniczych demonstracjach strajkowych o lepsze płace i ludzkie stosunki w miejscach pracy. W 1920 w trakcie organizowania wiecu zostali zatrzymani pod zarzutem działalności wywrotowej. Dodatkowo oskarżono ich o napad rabunkowy i dwa morderstwa (Fredericka Parmentera i Alessandra Berardellego), które miały miejsce 15 kwietnia 1920 w South Baintree, Massachusetts. W trakcie napadu zrabowano 15 766 dolarów i 51 centów, przeznaczonych na wypłaty dla robotników.

Mimo posiadania przez nich alibi i wątpliwych dowodów skazano ich 14 lipca 1921 w procesie politycznym na śmierć na krześle elektrycznym (prowadzący proces sędzia Webster Thayer nazywał Sacco i Vanzettiego „anarchistycznymi bękartami”).
Czytaj dalej »

Na kanale filmowym Szum.TV udostępniony został krótkometrażowy film dokumentalny pt. „Płyta”, przedstawiający pokrótce początki działalności związkowej Marcela Szarego i okoliczności, które ukształtowały obecne poglądy i sposoby walki związkowca.

Marcel Szary jest działaczem Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza oraz przedstawicielem załogi w zarządzie zakładów H. Cegielski w Poznaniu. W czasach PRL-u był działaczem podziemnej „Solidarności”. Nie zgadzając się z jej ugodową polityką zrezygnował z przynależności do związku. W czerwcu 2004 roku stał się jednym z organizatorów komisji Inicjatywy Pracowniczej w HCP, która obecnie walczy w obronie miejsc pracy oraz o lepsze warunki dla tych, którzy nie padli ofiarą tegorocznych masowych zwolnień.

Film nawiązuje przy tym do wieców nazywanych potocznie „płytami”. Jest to tradycyjna forma okazywania przez pracowników HCP niezadowolenia z warunków pracy i płacy, której tradycja sięga lat 50-tych. W 2007 i 2008 roku na terenie Cegielskiego wybuchł zatarg płacowy, podczas którego odbyło się kilka „płyt”. Za „organizację i kierowanie” tymi spontanicznymi strajkami Szary został skazany przez Sąd Rejonowy w Poznaniu na karę wysokiej grzywny.
Czytaj dalej »

Kraj: Włochy
Rok produkcji: 2004
Czas trwania: 52 minuty
Język: Polskie napisy (w filmie)

„Ostatnie ognie w Porto Marghera” to film dokumentalny wyreżyserowany przez Manuelę Pellarin. Opowiada historię gigantycznego kompleksu przemysłowego położonego niedaleko Wenecji, w którym znajdują się stocznie, huty, stalownie, walcownie, rafinerie, zakłady obróbki szkła i metalu. Zajmująca ponad 200 hektarów Porto Marghera stała się w latach 50-tych, 60-tych i 70-tych areną gwałtownych protestów robotniczych wymierzonych przeciwko wyzyskowi oraz szkodliwym warunkom pracy. Protesty te były organizowane „autonomicznie” – bez pomocy związków zawodowych i Włoskiej Partii Komunistycznej. Tym samym, dzięki Porto Marghera we Włoszech narodziła się idea „autonomii robotniczej”.

Film, wydany przez niemieckie pismo „Wildcat”, ukazuje kontekst społeczny i polityczny tych narodzin: niedokończone rozliczenie z faszystowską dyktaturą, polityczne wrzenie klasy pracującej, degenerację tradycyjnych partii lewicy oraz powstawanie nowych grup politycznych, wreszcie: dzikie strajki, akty sabotażu i walki uliczne oraz powstanie Czerwonych Brygad.
Czytaj dalej »

film dokumentalny
Australia/Francja, 2007, 83 min.
reżyseria: Robert Nugent
język: polski lektor

Międzynarodowa, zautomatyzowana fabryka złota zostaje przeniesiona z Indonezji do Gwinei w zachodniej Afryce. Spokój małej wioski burzą wjeżdżające do niej maszyny.

Mieszkańcy się cieszą, gdyż mają nadzieję na zarobek. Szybko okazuje się, że się mylili. Koncern nie tylko zrujnował okoliczną przyrodę, ale i odebrał rodzinom podstawowe źródło utrzymania. Tylko nieliczni dostali pracę. Niektóre wioski przesiedlane są z dnia na dzień. Dziecinna naiwność mieszkańców w stosunku do bezdusznych praw obcej im cywilizacji zamienia się w bezsilność i rozpacz. Fabryka produkuje sztabki złota, a mieszkańcy grzebią w ziemi, by wyżywić rodziny. Zostają oskarżeni o kradzież. Konflikt narasta, do wioski wkracza wojsko i dochodzi do aresztowań. Sposób, w jaki kopalnia zmienia życie tych ludzi, jest nieodwracalny. To świat, który ginie na naszych oczach. Czy taka jest prawdziwa cena złota?

Dokument „Cena złota” znalazł się w oficjalnej selekcji Festiwalu Filmowego IDFA 2007 oraz był pokazywany na FF PLANETE DOC REVIEW 2008.
Czytaj dalej »

kraj: Bangladesz/Niemcy
rok produkcji: 2005
reżyseria: Shaheen Dill-Riaz
czas trwania: 75 minuty
język: polski lektor

Każdego roku na północy Bangladeszu głód zmusza lokalnych mieszkańców, aby opuścili razem z krewnymi swoje domy.

Pracują sezonowo w portach na południu kraju. W stoczniach łączących plaże Chittagongu rozmontowują tankowce i ogromne kontenery ważące 75 000 ton za dolara dziennie. Są nazywani „lohakhor”, czyli zjadaczami żelaza. Reżyser Shaheen Dill-Riaz sfilmował system wykorzystywania pracowników, z którego tylko zaledwie kilku jest w stanie uciec. Robotnicy nie tylko wykonują najbardziej niebezpieczne oraz zagrażające życiu i zdrowiu prace, lecz w tym samym czasie zostają schwytani w sidła pożyczek finansowych. Są nęceni przez właścicieli stoczni skomplikowanym systemem płatności i pożyczek, a swoje prowizje muszą kupować od lokalnych właścicieli sklepów spożywczych. Tam zaciągają długi, które potem są potrącane z ich zarobku. Często kończy się to tym, że nie mają pieniędzy, żeby nawet wysłać rodzinie.
Czytaj dalej »

reżyseria: Giuliano Montaldo
scenariusz: Mino Roli
produkcja: Francja, Włochy
gatunek: dramat
rok produkcji: 1971
język: polskie napisy (wbudowane w film)

Sacco i Vanzetti to film z 1971 roku w reżyserii Giuliano Montaldo, do którego scenariusz napisali: Mino Roli, Ottavio Jemma, Fabrizio Onofri, Giuliano Montaldo i samo życie. Przedstawia on wydarzenia mające miejsce podczas jednego najgłośniejszych i najbardziej skandalicznych procesów w historii USA. Był wystawiany na 24. Festiwalu Filmowym w Cannes, gdzie Richard Cucciolla (grający Sacco) zdobył nagrodę dla najlepszego aktora. Ścieżka dźwiękowa z tego filmu należy do najlepszych w historii kina, autorstwa samego Enio Morione przy śpiewie Joan Baez. Jednak graniczy z cudem zobaczenie tego filmu w mainstreamowych mediach. Film ten jest bowiem opowieścią o skazaniu na śmierć, w swingowanym procesie, dwóch włoskich anarchistów.

Tytułowi Nicola Sacco i Bartolomeo Vanzetti przybyli do USA w 1908, poznali się w 1916. Brali czynny udział w ruchu robotniczym i anarchistycznym, walcząc o lepsze płace i humanizację stosunków pracy. W 1920 w trakcie organizacji kolportażu ulotek anarchistycznych zostali zatrzymani pod zarzutem działalności godzącej w dobro publiczne. Dodatkowo oskarżono ich o napad rabunkowy i dwa morderstwa (Fredericka Parmentera i Alessandra Berardellego), które miały miejsce 15 kwietnia 1920 r. w South Baintree, Massachusetts. W trakcie napadu zrabowano 15766 dolarów i 51 centów, przeznaczonych na wypłaty dla robotników. Mimo posiadania przez nich alibi i wątpliwych dowodów, w atmosferze powszechnej nagonki (prowadzący proces sędzia Webster Thayer nazywał Sacco i Vanzettiego anarchistycznymi bękartami) skazano ich 14 lipca 1921 na śmierć na krześle elektrycznym.
Czytaj dalej »

Kraj: Belgia, Hiszpania, Włochy
Reżyser: Vicente Aranda , Vincente Aranda
Scenariusz: Antonio Rabinad, Vincente Aranda, José Luis Guarner
Czas trwania: 122 minuty
Język: Hiszpański (wbudowane polskie napisy)

Kiedy w roku 1936 wybuchła hiszpańska wojna domowa, a wraz z nią Rewolucja Anarchistyczna, Maria, młoda zakonnica (grana przez Ariadne Gil) obawiając się prześladowań ze strony rewolucjonistów przypadkowo ucieka do miejscowego domu uciech. Tam zostaje zmuszona do prostytucji w zamian za schronienie. Jak na ironię ów burdel został zamknięty przez aktywistki anarchistyczne, walczące o wyzwolenie kobiet. Te zaskarbiwszy sobie zaufanie młodej zakonnicy przygarnęły ją pod swoje skrzydła i objawiając jej tajniki idei wolnościowych, towarzyszą jej w podróży przez ogarniętą wojną Hiszpanię.

Film ten wiernie oddaje klimat hiszpańskiej wojny domowej, pokazując determinacje walki o wolność w zestawieniu z okrucieństwem wojny. Czytaj dalej »