reżyseria: Gini Reticker
kraj: USA
rok produkcji: 2008
czas trwania: 70 minuty
język: polski lektor

Liberia jest najstarszym niepodległym państwem w Afryce. Jest także jednym z niewielu krajów na świecie, którego powstaniu towarzyszyła utopistyczna wizja ludzkiej natury. Od 1822 r. osiedlali się w niej byli niewolnicy z USA, którzy w 1847 r. ogłosili powstanie własnego, niepodległego państwa. Mieli oni żyć w pokoju z członkami osiemnastu lokalnych plemion. Praktyka okazała się jednak zupełnie inna – historia Liberii to szereg okrutnych wojen domowych, zamachów stanu i morderstw politycznych.

W najbardziej krwawym konflikcie, toczącym się nieprzerwanie od 1989 do 2003 r., zginęło blisko 200 tys. mieszkańców Liberii (przy życiu pozostało około 3,5 miliona). Wydawać by się mogło, że w takich okolicznościach jakakolwiek inicjatywa pokojowa jest skazana na niepowodzenie. Wszyscy, którzy na przestrzeni lat odważyli się protestować przeciwko rzeziom, szybko stawali się ich ofiarami.
Czytaj dalej »

kraj: USA/Francja
reżyseria: Pola Rapaport, Wolfgang Held
rok produkcji: 2007
czas trwania: 55 minuty
język: polski lektor

Keith Carradine miał prawie dwadzieścia lat, gdy po raz pierwszy zagrał Claude’a w legendarnym musicalu „Hair” na Broadwayu. Dziś pragnie wskrzesić opowiedzianą w nim historię i przygotowuje współczesną realizację spektaklu.

Inicjatywa Carradine’a stanowi okazję do realizacji dokumentu, który doskonale przedstawia kulisy powstania jednego z najsłynniejszych musicali wszech czasów. Sceniczna wersja „Hair” prezentuje wyidealizowany obraz życia dzieci-kwiatów. Słowa-klucze to w ich życiu pacyfizm, radość, przyjaźń i brak barier. Musical odniósł spektakularny sukces, co przyczyniło się jednocześnie do wzrostu zainteresowania ruchem hippisowskim na całym świecie.
Czytaj dalej »

Pierwszy i jak dotąd jedyny dokument o mało znanej i zapomnianej, jeśli nie wypartej ze świadomosci zbiorowej przez polski ruch anarchistyczny, grupie o nazwie Ludowy Front Wyzwolenia, która działała w Polsce na początku lat 90-ych. Bojówkarze LFW odrzucając pokojowe i umiarkowane metody Międzymiastówki Anarchistycznej i Federacji Anarchistycznej zdecydowali się na podjęcie walki z państwem przy użyciu ostrych, ale tradycyjnych jeśli chodzi o anarchistów metod walki, to jest przy użyciu przemocy i akcji bezpośredniej.

Grupa miała m.in. na koncie podpalenie radzieckiego konsulatu w Trójmieście, podłożenie bomby pod torami na Litwie czy odpalenie granatu gazowego w ambasadzie Izraela jako gest solidarności z Palestyńczykami. Dodatkowo grupa grudziądzka, którą film zupełnie pomija miała na koncie dwa ataki (jeden bombowy i jeden przy użyciu butelek z benzyną) na polskie placówki wojskowe w proteście przeciwko przymusowej służbie wojskowej.
Czytaj dalej »

Jedzenie Zamiast Bomb jest to ogólnoświatowa inicjatywa rozdawania bezpłatnych wegetariańskich posiłków potrzebującym. Pierwszą akcję zorganizowali w 1980 roku amerykańscy aktywiści protestujący przeciwko zbrojeniom atomowym. Oprócz wymiaru praktycznego jakim jest niesienie pomocy, akcja ma wymiar symboliczny. Zwraca uwagę na problem głodu i niedożywienia, które ma miejsce w każdym zakątku Ziemi, nawet w krajach najbogatszych. Problem głodu nie wynika z niedoborów żywności na świecie, a z polityki bogatych państw, które wolą olbrzymie nakłady finansowe przeznaczać na zbrojenie swoich armii. Tymczasem na poprawę sytuacji bytowej najbiedniejszych przeznacza się coraz mniej.

Statystycznie suma pieniędzy wydana w ciągu tygodnia na zbrojenia jest równa kosztom wyżywienia głodujących ludzi na całym świecie przez okres jednego roku. W obliczu trwającej wojny w Iraku, Afganistanie… nasza akcja ma na celu zwrócenie uwagi na problem biedy i niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych przez znaczną część naszego społeczeństwa oraz ludność na całym świecie.
Czytaj dalej »

kraj: Polska
reżyseria: Mirosław Dembiński
rok produkcji: 2007
czas trwania: 58 minuty

Za naszą wschodnią granicą leży kraj, gdzie muzyka rockowa jest jeszcze najprawdziwszą muzyką protestu i wyrazem tęsknoty za wolnością. Białoruskie zespoły sportretowane w filmie Mirosława Dembińskiego tworzą ludzie świadomi, zaangażowani i odważni, jak główna bohaterka, 20-letnia wokalistka Swieta. Towarzyszymy im w trasie koncertowej po kraju, pełnej zabronionych i przerwanych koncertów, wcześniej obserwujemy ich wizytę w Polsce.

Są przedstawicielami młodego pokolenia, które nie chce się dłużej bać. Po sfałszowanych wynikach wyborów w 2006 r. wielu z nich znajdzie się w tłumie młodzieży za wzorem ukraińskiej Pomarańczowej Rewolucji zebranej na centralnym placu stolicy. Ich protest songi rozbrzmiewać będą z aresztu, dokąd po kilku dniach zabrano protestujących.
Czytaj dalej »

kraj: USA
rok produkcji: 2008
reżyseria: Peter Joseph
zdjęcia: Patrick Ferguson
czas trwania: 123 minuty
język: polskie napisy

Zeitgeist: Addendum próbuje odnaleźć i ujawnić korzenie korupcji wszechobecnej w życiu społecznym.W prosty sposób wyjaśnia mechanizmy finansowe, które sprawiają, że wpadamy w błędne koło pieniądza i długów – czy to jako jednostki, czy całe narody. Jednocześnie film przedstawia możliwe rozwiązanie – nie oparte na polityce, legislacji, odgórnych zarządzeniach i ogólnych wierzeniach.

Rozwiązanie ma bazować na pozbawionym przesądów zrozumieniu czym jesteśmy, jak współdziałamy z naturą – i na dostępie do nowoczesnych, efektywnych i w pełni z naturą współgrających technologii. Prezentowany jest nowy system socjalny, zwany „Projekt Venus”, który autor – Jacque Fresco udoskonala przez całe życie.
http://zeitgeistpolska.org/
Czytaj dalej »

kraj: Francja, USA, Wielka Brytania
rok produkcji: 2009
gatunek: Dokumentalny
czas trwania: 90 minuty
język: polski lektor

Kiedy mężczyzna reprezentujący koncern Dow Chemical ogłosił na antenie BBC, że jego firma wypłaci odszkodowanie ofiarom spowodowanej przez siebie katastrofy ekologicznej, prowadzący program dziennikarz oniemiał ze zdumienia. Zrobimy to, co powinniśmy byli zrobić już dawno temu – zapewniał przedstawiciel koncernu. Po dwudziestu latach już mało kto liczył na to, że chemiczny gigant ukaże ludzkie oblicze. Euforia trwała jednak bardzo krótko. Firma szybko zdementowała informację, a BBC poprosiło o wyjaśnienia na antenie. Okazało się, że mężczyzna, który składał zaskakujące obietnice, nie ma z koncernem nic wspólnego. Chcieliśmy w ten sposób przypomnieć, że nikt dziś nie liczy się z ofiarami – wyjaśnił.

„Czy można naprawić świat?” – proste, wręcz naiwne pytanie stało się kołem zamachowym działań dwóch alterglobalistów: Andy’ego Bichlbauma i Mike’a Bonanna. Duet wygłasza na przykład prowokacyjne przemówienie na konferencji firm naftowych, oferując nowy produkt – paliwo z… ludzkiego mięsa. Jako rzekomi przedstawiciele rządu USA, Yes-Meni obiecują oszukanym przez deweloperów mieszkańcom Nowego Orleanu uczciwe inwestycje.
Czytaj dalej »

Wioska Jamesa Camerona z filmu „Awatar”, została ponownie wykorzystana, tym razem do demonstracji w Bilin. Pięciu Palestyńczyków, Izraelscy i międzynarodowi aktywiści, ucharakteryzowali się na słynne postacie z filmu. Podobnie jak Palestyńczycy, Avatarowie zwalczali imperializm. Przedstawienie Avatarów w Bilin, symbolizuje dzisiejszą walkę z imperializmem.

Pokojowa manifestacja spotkała się z agresją Izraelskiej armii. Użyto granatów hukowych oraz gazu łzawiącego. Cztery osoby zostały ranne. Pociski były wystrzelone bezpośrednio w protestujących, co jest naruszeniem prawa wojskowego (IDF). Wielu innych aktywistów ucierpiało w skutek użycia gazu łzawiącego.

Zanim Izraelscy aktywiści przybyli do Bilin, dostali zgłoszenie, że policja będzie obecna na parkingu. Sprawdzono ich dowody osobiste oraz polecono, aby ich samochody podążały za policją. W punkcie kontrolnym Rantis, znów zostali zawróceni i zmuszeni kontynuować swoją dalszą podróż taksówkami.
Czytaj dalej »

kraj: Austria, Niemcy
gatunek: Dramat
rok produkcji: 2004
reżyseria Hans Weingartner
czas trwania: 127 minuty
język: polski lektor

Dwudziestokilkuletni Jan, Peter i Jule chcą zmienić świat. Nienawidzą establishmentu i dorobkiewiczostwa. Rozpoczynają więc krucjatę przeciw bogaczom: pod nieobecność właścicieli włamują się do ich willi i przestawiają meble, zostawiając wiadomość „Dni twojego bogactwa są policzone”. Są jednak pacyfistami – do czasu, gdy pewnego dnia, wskutek pechowego zbiegu okoliczności, zmuszeni są porwać zamożnego biznesmena. Z politycznych aktywistów, „edukujących” możnych tego świata, stają się przestępcami.

Nie jest to film o buncie spontanicznym, odległym od jakiejkolwiek świadomej postawy politycznej jakich sporo się robi w młodzieżowym segmencie przemysłu filmowego. Bohaterowie Weingartena są polityczni do szpiku kości. Posługują się marksistowską analizą kapitalizmu, wykorzystują radykalno-lewicową symbolikę, a co więcej, odwołują się do dziedzictwa niemieckiej partyzantki miejskiej z lat 70. i 80. minionego stulecia. Pojawia się tu nawet niesłusznie zapomniana przez współczesną lewicę wolna miłość. Film Weingartena stanowi błyskotliwą a zarazem głęboką krytykę współczesnego społeczeństwa.
Czytaj dalej »

Kraj: USA
Gatunek: Dramat
Rok produkcji: 2007
Reżyseria: Samm Styles
Czas trwania: 116 minuty
Język: Polski lektor

George Lester Jackson (Gary Dourdan) w wieku 18 lat zostaje skazany na dożywocie za napad na stację paliw i kradzież kilkudziesięciu dolarów. Podczas kolejnych jedenastu lat spędzonych za kratami aktywnie uczestniczy w działaniach paramilitarnego stowarzyszenia, którego celem jest obrona praw czarnoskórych więźniów.

Wraz z dwójką innych skazańców jest oskarżony o morderstwo więziennego strażnika. Z jego filozofii i postawy czerpią inspirację założyciele ruchu Czarnych Panter. W więzieniu dużo czasu poświęca na czytanie i pisanie listów (opublikowanych w 1970 roku w sławnej książce Soledad Brother: Listy z więzienia), poprzez które wyraża swoją złość z powodu dehumanizacji świata, a także fascynację ideami Marksa, Che Guevary i Mao Tse-tunga. Jego sprzeciw wobec ignorowania podstawowych praw więźniów doprowadza do największych zamieszek w historii amerykańskiego więziennictwa. W 1971 roku Jackson zostaje zastrzelony podczas rzekomej próby ucieczki z zakładu San Quentin.
Czytaj dalej »

Film poświęcony działalności CRK [Centrum Reanimacji Kultury] we Wrocławiu (m.in. Galeria G23, Food Not Bombs, koncerty).

Jak najtrafniej określić Centrum Reanimacji Kultury i zrobić to bez dorabiania gęby, wyolbrzymiania, megalomanii?

Może po prostu jako przestrzeń, która umożliwia spotkanie i swobodna komunikacje pomiędzy ludźmi i środowiskami, gdzie wspólnym mianownikiem jest potrzeba wyjścia poza wszechobecny rynek, poza światopoglądowe monopole, poza subkulturowe, polityczne i artystyczne getta. Budowanie więzi, tworzenie struktur przyjaznych współpracy, które nie ograniczają ewolucji naszych postaw, nie zawężają naszych perspektyw i jednocześnie są częścią żmudnego procesu odzyskiwania wpływu na nasze życie i rzeczywistość wokół nas.

W tej przestrzeni spotykają się aktywiści społeczni, niekomercyjni twórcy, pasjonaci, konsumenci. Wzajemne przenikanie się tych środowisk powoduje, ze przynależność do nich nie jest kategorycznym przyporządkowaniem. Drzwi CRK są wciąż otwarte, sprzyjając cyrkulacji powietrza, bo my nie chcemy ulec dusznemu zmanierowaniu, nie chcemy być hermetycznym bez-ruchem. Nie chcemy tez powielać mechanizmów rządzących zakrzepłymi i zachowawczymi placówkami kulturalnymi. [crk.wroclaw.pl]
Czytaj dalej »

Film dokumentalny, poświęcony procesowi sądowemu w USA wymierzonemu we włoskich anarchistów, Sacco i Vanzetti.

Sacco i Vanzetti przybyli do USA w 1908, a poznali się w 1916. Brali czynny udział w robotniczych demonstracjach strajkowych o lepsze płace i ludzkie stosunki w miejscach pracy. W 1920 w trakcie organizowania wiecu zostali zatrzymani pod zarzutem działalności wywrotowej. Dodatkowo oskarżono ich o napad rabunkowy i dwa morderstwa (Fredericka Parmentera i Alessandra Berardellego), które miały miejsce 15 kwietnia 1920 w South Baintree, Massachusetts. W trakcie napadu zrabowano 15 766 dolarów i 51 centów, przeznaczonych na wypłaty dla robotników.

Mimo posiadania przez nich alibi i wątpliwych dowodów skazano ich 14 lipca 1921 w procesie politycznym na śmierć na krześle elektrycznym (prowadzący proces sędzia Webster Thayer nazywał Sacco i Vanzettiego „anarchistycznymi bękartami”).
Czytaj dalej »