Chiapas – wieczna nadzieja

17 lut 2009 o godz. 16:55 kategoria: Anty / Alterglobalizacja, Kultura / Media, Ruchy Wolnościowe | Komentarzy: 2

Chociaż Zapatyści podkreślają, że nie potrzebują nikogo kto będzie im mówił jak mają żyć, są jednak bardzo otwarci na współpracę ze społecznością międzynarodową. Oparli się na społeczeństwie obywatelskim i zaczęli zapraszać ludzi, aby przyjeżdżali do zapatystowskich miejscowości, wiosek, aby na własne oczy zobaczyli co tam się dzieje i by zdecydowali czy chcą to popierać.

W dokumencie przedstawiono jedną z rodzin, która postanowiła odwiedzić społeczność zapatystowską i poznać ich obyczaje, kulturę, demokrację oraz codzienną egzystencję. Ujrzeli nie tylko ciężkie warunki życia, unikania konfrontacji z militarnymi oddziałami armii rządowej, ale także ciężkie warunki pracy na polach rolniczych i kooperatywną współodpowiedzialność.

Odwiedzający ujrzeli budowanie nowej rzeczywistości w sposób autonomiczny, niezależny od neoliberalnego i globalnego dyskursu. Zasady według których działają Zapatyści mogą posłużyć jako wskazówki dla wielu grup wolnościowych.Zapraszamy do obejrzenia filmu dokumentalnego „Chiapas – wieczna nadzieja”. Zobacz jak wygląda codzienne życie Zapatystów i przekonaj się, że Chiapas to nie tylko oddziały powstańcze, ale także wielki oddolny ruchu społeczny walczący codziennie o godne życie i własną autonomię polityczną i ekonomiczną.

Portal „Viva Zapata” | Zapatyzm- sposób budowania nowej rzeczywistości

« Pobierz film wygodnie »
używając JDownloader lub FreeRapid Downloader »

Komentarze

Skinhead77Oi69 napisał(a) dnia 23 sty o godz. 15:50

to po polsku czy z napisami?
Tomasso napisał(a) dnia 23 sty o godz. 19:03

Z polskim lektorem.

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".