Coca-Killer

26 mar 2008 o godz. 20:19 kategoria: Anty / Alterglobalizacja, Ruch Robotniczy | 1 komentarz

killer_cola_okladka.jpg Produkcja: Kanal B,Niemcy
czast trwania: 50 minut

Niemieckie studio niezależne KanalB wydało w 2004 r. film dokumentalny na temat morderstw związkowców pracujących dla Coca-Coli w Kolumbii. Film został przetłumaczony na język polski przez działaczy Czerwonego Kolektywu – Lewicowej Alternatywy.

Każdego roku w Kolumbii ginie około stu działaczy związkowych.
Międzynarodowe korporacje takie jak Coca-Cola czy Nestle mają w tym swój udział. Prześledziliśmy to na konkretnym przykładzie:
5-go Grudnia 1996 bojówki paramilitarne wkroczyły do rozlewni Coca-Coli i zabiły Isidro Gila. W efekcie przemocy prawicowych bojówek robotnicy całkowicie zrezygnowali z działalności związkowej.

Film rekonstruuje szczegółowo te wydarzenia, osadzając je w historii regionu Uraba, w północno-zachodniej części Kolumbii. Następnie autorzy filmu przenosza się do Niemiec by zapytać o międzynarodową solidarność i pomoc między związkowcami na przykładzie Kolumbii.UWAGA
Ze względu na nierozerwalnie połączone z filmem angielskie napisy, proponujemy dostarczone napisy polskie wyświetlać na ciemnym, półprzeźroczystym tle. Wygląd napisów ustawić można w używanym do oglądania programie. Polecamy: VLC Player oraz Subedit Player.

download download PL napisy

Komentarze

  • Dlaczego bojkotuję Coca-Colę « napisał(a) dnia 24 sie o godz. 20:44

    [...] paramilitarnymi przedstawiła w 2004 roku ekipa niemieckiej telewizji w dokumentalnym filmie Coca-Killer (pod podanym linkiem możliwość pobrania obrazu). Morderstwa pracowników związku zawodowego [...]

Subskrybuj kanał RSS

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".