Cocalero

4 mar 2010 o godz. 21:06 kategoria: Inne | Komentarzy: 3

Kraj: USA
Rok produkcji: 2006
Czas trwania: 59 minut
Język: Polski lektor

Koka dla Boliwijczyków to świętość. Nie rozumiał tego rząd USA, który w latach osiemdziesiątych postanowił wyniszczyć wszystkie plantacje koki w Boliwii, odbierając tym samym możliwość zarobku dużej części ludności kraju. I tak ćwierć wieku temu powstała Unia Plantatorów Koki, na czele której stanął Evo Morales.

Ten niewysoki Indianin z plemienia Ajmara, obuty w trampki kandydat, bierze udział w wyborach prezydenckich. Akcja filmu zaczyna się dwa miesiące przed wyborami w 2005 roku. Podczas gdy Evo podróżuje przez Andy i Amazonię, wygłaszając płomienne przemówienia, przewodnicząca Związku Kobiet Uprawiających Kokę, Leonilda Zurita, wśród lokalnych społeczności, w których większość to analfabeci, skrupulatnie instruuje, jak oddać jedyny słuszny głos.

To niesamowity obraz boliwijskiej prowincji. Wraz ze zbliżającym się terminem wyborów, obserwujemy przemianę niepozornego kawalera w dżinsach w wytrawnego gracza politycznego. Jego wizerunek zmienia się na naszych oczach, pojawiają się pytania o finansowanie kampanii i manipulacje. To film o podwójnej naturze człowieka w życiu politycznym i klucz do zrozumienia przemian, jakie zachodzą w Ameryce Łacińskiej.

Wybrane nagrody i festivale: oficjalna selekcja Festiwalu Filmowego Sundance 2007; 12 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Pusan; Międzynarodowy Festiwal Filmowyw Guadalajarze.

Uwaga:
Prezentujemy tylko 2 część filmu. Jeśli posiadasz część 1, skontaktuj się z nami.

1_16.jpg (100 KB) 2_10.jpg (104 KB) 3_6.jpg (64 KB) 4.jpg (121 KB)

download

Komentarze

Subskrybuj kanał RSS

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".