Gdy w Gazie nadeszła sobota

13 lut 2010 o godz. 23:44 kategoria: Wojna / Imperializm | Komentarzy: 2

W styczniu 2009 roku Izrael przeprowadził zmasowany atak na struktury i infrastrukturę Hamasu w strefie Gazy. W wyniku blisko 2000 izraelskich nalotów i akcji lądowych, zginęło ponad 1200 osób, z czego 1/3 to dzieci. Śmierć poniósł także jeden z politycznych przywódców Hamasu, szejk Rayyan. Grupa 35 dzieci straciła życie w zbombardowanej szkole ONZ. Trwający kilka tygodni atak spowodował największą liczbę ofiar od wojny w 1967 roku. W dokumentowanym konflikcie zginęło 13 Izraelczyków. Wojska izraelskie użyły między innymi pocisków fosforowych.

Czy mamy do czynienia ze zbrodniami wojennymi? Odpowiedzi na to pytanie szukała po obu stronach konfliktu ekipa filmowa kierowana przez Rasheda Radwana, hiszpańskiego reżysera o irackich korzeniach. W efekcie powstał wyjątkowy, wręcz wstrząsający zapis wydarzeń.

Komentarze

mag napisał(a) dnia 15 lut o godz. 21:01
Zginęło 1437 Palestyńczyków + kilkaset osób w następstwie poniesionych obrażeń, ponad 5000 rannych / okaleczonych
5 izraelskich żołnierzy zginęło w tzw. „friendly fire” czyli z rąk własnego wojska
Izraelski atak był wymierzony głównie w ludność cywilną, ponadto użyto bomb DIME i ze zubożonym uranem
mariusz.b napisał(a) dnia 22 lut o godz. 15:09
oglądałem ostatnio Walc z Baszirem, ten dokument też obejrzałem, i wnioskuję że, nie wyciągnęli lekcji z tamtych wydarzeń, kto jak kto ale jako ofiary holokaustu powinny być bardziej odpowiedzialni

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".