Niebieskoocy

niebieskoocyprodukcja: Niemcy, USA
rok produkcji: 1996
reżyseria: Bertram Verhaag
czas trwania: 90 minuty
język: polskie napisy

Filmowy zapis ćwiczenia, które Jane Elliott po raz pierwszy przeprowadziła w 1968 roku. Film były emitowany już przez wiele stacji telewizyjnych w Stanach Zjednoczonych. Sama autorka powiedziała o nim: „film Niebieskoocy jest najlepszy ze wszystkich, jakie do tej pory zrobiono na temat moich warsztatów, podsumowuje on 28 lat mojej pracy w szkołach, na uniwersytetach i w korporacjach.

Elliott uważa, że „osoba, która wychowała się w amerykańskim społeczeństwie jest ukształtowana do bycia rasistą/tką. Żyjemy w różnych światach, jeden jest czarny, a drugi biały. W przeciwieństwie do najczęściej spotykanych metod pracy z grupą, Elliott uważa, że ważne jest, aby biali doświadczyli na sobie emocjonalnego wymiaru dyskryminacji.

W Niebieskookich obserwujemy grupę 40 osób. Są wśród nich nauczyciele/lki, policjanci/tki, pracownicy/ce administracji i pomocy społecznej. Osoby kolorowe, białe, kobiety i mężczyźni. Wobec osób o niebieskich oczach Elliott stosuje pseudonaukową teorię mającą tłumaczyć ich niższość, testy na inteligencję, które są stronnicze kulturowo oraz jawną dyskryminację. Widzimy jak, w ciągu zaledwie kilku godzin przebywania w atmosferze takiego reżimu, dorosłych ludzi opanowuje przygnębienie i roztargnienie, mają trudności z wykonaniem najprostszych poleceń.

Podejście Jane Elliott jest szczególnie trafne dzisiaj. Pokazuje niezbicie, że nawet bez prawnej dyskryminacji, mowa nienawiści, obniżone oczekiwania i odrzucające traktowanie mogą mieć niszczycielski wpływ na osiągnięcia osób z grup mniejszościowych. Czarni członkowie grupy przypominają pozostałym, że są poddawani takiemu stresowi nie tylko przez kilka godzin podczas warsztatu, ale każdego dnia, przez całe życie.

Elliott podkreśla, że mechanizmy działania seksizmu, homofobii i ageismu są takie same. W swoim domu w stanie Iowa Elliott opowiada, jak proste ćwiczenie, które przeprowadziła ze swoimi uczniami po zamordowaniu dr Martina Luthera Kinga Juniora, zmieniło jej życie. Po tym, kiedy jej ćwiczenie zostało pokazane w telewizji spotkała się z molestowaniem ze strony innych mieszkańców miasta, jej dzieci były bite i opluwane, kawiarnia jej rodziców zbankrutowała po tym, jak została zbojkotowana przez miejscową społeczność.

Fragmenty jej lekcji i wywiady z byłymi uczniami potwierdzają, że warsztat Jane Elliot sprawił, iż stali się bardziej wrażliwi na problem rasizmu. Doradcy, specjaliści, trenerzy oraz psycholodzy zgadzają się: Niebieskoocy to film, który każdy powinien obejrzeć.

„Uczymy się być rasistami, to znaczy, że możemy się również nauczyć
jak nimi nie być. Rasizm nie jest genetyczny. To wszystko kwestia władzy” –
Jane Elliott

1_40.jpg (21 KB) 2_27.jpg (13 KB) 3_6.jpg (15 KB) 4_12.jpg (15 KB)

Pobierz:
http://www.megaupload.com/?d=SP4GGZ49
http://depositfiles.com/en/files/s40zdngva
http://hotfile.com/dl/44579097/0e31e66/Niebieskoocy.rmvb.html
http://www.zshare.net/download/764774800a0da21a/
http://www.badongo.com/file/22878629
http://uploading.com/files/a23de7ee/Niebieskoocy.rmvb/

    « Pobierz film wygodnie »
    używając JDownloader lub FreeRapid Downloader »

    Komentarze

    • rx napisał(a) dnia 10 gru o godz. 02:35

      świetny film, dziękuję !

    • fu napisał(a) dnia 12 gru o godz. 01:54

      „film esencja” jeżeli chodzi o problem dyskryminacji. Lektura obowiązkowa dla wszystkich!

    • Nether napisał(a) dnia 24 gru o godz. 03:28

      Kiedy pierwszy raz oglądałem ten film, zrobił na mnie niesamowite wrażenie. Z czasem uświadomiłem sobie, że nam w kraju praktycznie jednorodnym etnicznie łatwo jest uważać rasizm za rzecz absurdalną. Problem w USA jest jednak bardziej złożony. Czarni nie są oceniani tylko ze względu na kolor skóry, bo jednak tworzą odrębną, hermetyczną grupę społeczną, a raczej najczęściej antyspołeczną, wrogo nastawioną do autorytetów i porządku. Oczywiście jest to uwarunkowane rasizmem, zepchnięciem na margines społeczny, życiem w gettach. A w gettach etnicznych czy nie, dziedziczy się biedę i antyspołeczne postawy (również w Polsce wśród rdzennych Polaków – więc „rasa” nie ma tu nic do rzeczy). Jest to, jak powiedziałem, problem złożony i uwarunkowany z obu stron – ale jednak problem istniejący – nie można spłycać tego i trywializować, że Murzynów traktuje się źle, tylko dlatego, że mają skórę innego koloru.
      Bo fakty są takie, że tolerancyjne i wyczulone na wszelkie przejawy rasizmu podejście do edukacji Murzynów też niewiele pomogło – a wręcz pogorszyło sprawę.
      A swoją drogą taka ciekawostka – paradoks: lata 30-50 w USA – prawie że appartheid, ogromna dyskryminacja Czarnych – rozkwit czarnej kultury najwyższej próby: jazz, blues – rzeczy które przeszły do historii jako największe dzieła muzyczne ludzkości. Lata 90-10 – absolutny prawny zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji rasowej, użycie słowa „nigger” przez Białego powoduje śmierć społeczną – czarna kultura sprowadza się do machania złotymi sygnetami i bełkotania o dziwkach, koksie i furach do mikrofonu, w wersji kobiecej do kręcenia tyłkiem, wdzięczenia się i soulowego zawodzenia tych samych melodii. Ironia losu czy prawidłowość?

    • ja napisał(a) dnia 25 gru o godz. 01:42

      Nether – bardzo przewrotnie zdefiniowałeś podstawy neorasizmu, który uzupełnia genetyczne braki dowodowe, usprawiedliwiające negatywne postawy wobec mniejszości, argumentami społecznymi.
      Jednak jeśli chodzi o „przewrażliwienie” na punkcie rasizmu w stanach, to jest ono widoczne, a czasem wręcz na pokaz eksponowane w północnych stanach i w mainstreamowych mediach. Jednak w południowych stanach rasizm jest prozą dnia codziennego.
      Poza tym mam wrażenie, że nie oglądałeś tego filmu wcale, albo tylko po łepkach, bo przedstawia om bardzo wymownie mechanizmy społeczne, które wywołują negatywne postawy u osób dyskryminowanych (bez względu na faktyczny pretekst dyskryminacji).

    • yamila napisał(a) dnia 28 gru o godz. 00:51

      Ten film nie trwa 90 min,ale niespełna godzinę..Czy są może dwie wersje dokumentu?

    • fu napisał(a) dnia 31 gru o godz. 02:50

      yamila: tak są dwie wersje.

    • fu napisał(a) dnia 02 sty o godz. 15:03

      pierwsza wersja trwa 90 min i jest zawartych więcej szczegółów m.in. wywiad z osobami, które uczestniczyły jako dzieci w pierwszym ćwiczeniu w 1968 r. Moim zdaniem szkoda, że to zostało pominięte. Druga wersja – ta krótsza jest za to bardziej profesjonalnie zmontowana – lepsza jest jakość obrazu i dźwięku

    • Bartek napisał(a) dnia 12 cze o godz. 23:35

      Czy można prosić o pełen film? Ktoś wie skąd można ściągnąć?

    • spectator napisał(a) dnia 25 lip o godz. 02:05

      Jeżeli rasizm to nienawiść i chęć zlikwidowania jakiejś rasy to nie jestem rasistą. Ale jeżeli rasizmem jest to, że ktoś po prostu nie chce (jest wolny i ma do tego prawo) mieszkać/mieć dzieci z osobami o innym kolorze skóry to jestem rasistą.

    Manifest

    Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

    Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

    Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".