Francja, 2010, 48 min.
reżyser: Marc Petitjean
język: polski lektor

Słabe zarobki i zła sytuacja gospodarcza zmuszają Japończyków do sypiania w darmowych lokalach otwartych całą dobę.

W Japonii, ponad 4 miliony ludzi, z których większość posiada dyplomy, pracuje na niskich stanowiskach. Są to w większości osoby poszkodowane przez kryzys gospodarczy, niepotrafiące się dostosować do nowych warunków pracy nałożonych przez pracodawców. Niektórzy freetersi, ponieważ nie zarabiają wystarczająco, by opłacić rachunki, muszą spać w kafejkach internetowych otwartych 24/7. Nazywani są „internetowymi uchodźcami”.

Film skupia się na nowej kategorii pracowników, którzy odmawiają zaakceptowania gospodarczego status quo.
Czytaj dalej »

„Wpuszczeni w korek” (ang. Taken For a Ride) to film dokumentalny z 1996 roku ukazujący historię zniszczenia sieci tramwajowych w dużych miastach USA i związanych z tym konsekwencji społeczno-gospodarczych. Strategia lobby autostradowego była genialnie prosta – zniszczenie transportu publicznego przełoży się na wzrost liczby sprzedawanych samochodów. Kiepski transport publiczny to więcej samochodów osobowych, więcej samochodów to więcej korków, więcej korków to konieczność budowania nowych dróg, nowe drogi ułatwiają poruszanie się nowych aut, które z kolei generują nowe korki… Koło zysków obraca się samo.

„Wpuszczeni w korek” to historia o tym jak doszło do tego co jest obecnie: dlaczego tkwienie w korku wydaje się być czymś naturalnym, dlaczego amerykański transport publiczny jest najgorszy w uprzemysłowionym świecie i dlaczego autostrady tną serca naszych miast. To historia o tym jak samochód i lobby autostradowe zmieniło kształt Ameryki.
Czytaj dalej »

Czy macie w domu odziedziczoną po dziadkach maszynę do szycia, która nadal działa? Czy z drugiej strony macie wrażenie, że większość współczesnych produktów psuje się tuż po upłynięciu terminu gwarancji? Czy dopuszczacie myśl, że być może żyjemy w świecie zaprojektowanej awaryjności?

Jeśli dopuszczacie taką możliwość z pewnością zainteresuje was film francusko-hiszpańskiej koprodukcji, pod tytułem „Spisek Żarówkowy – nieznana historia zaplanowanej nieprzydatności”. Ponad 50-minutowy materiał ujawnia zmowę producentów żarówek, która miała miejsce na początku XX wieku; producenci odkryli wówczas, że wytwarzanie supertrwałych produktów, zwyczajnie nie leży w ich interesie. W ten sposób z ponad 3 tysięcy godzin świecenia w momencie technologicznego rozkwitu żarówki bardzo szybko ograniczono jej trwałość do zaledwie 1000 godzin. Wszystko w wyniku zmowy producentów. Twórcy filmu docierają do dokumentów jasno stwierdzających istnienie żarówkowego kartelu.
Czytaj dalej »

kraj: Polska
reżyseria: Michał Tkaczyński
rok produkcji: 2011
czas trwania: 44 minuty

Przemiana skinheada, rasisty i agresywnego pseudokibica w ortodoksyjnego Żyda wydaje się szalonym pomysłem, jednak podobna metamorfoza była udziałem Pawła Bramsona, bohatera dokumentu „Księżyc to Żyd”. Mężczyzna zamienił stadion na synagogę, a nienawiść na filozoficzną refleksję.

Paweł należał kiedyś do subkultury skinheadów i nienawidził wszystkich obcych – Żydów, czarnych, Cyganów, a nawet bezdomnych. Jako pseudokibic warszawskiej Legii, na każdym meczu był jedną z najgłośniejszych osób na słynnej „Żylecie”, trybunie zajmowanej przez najbardziej zdeklarowanych fanów stołecznego klubu. Udział w pełnych przemocy „ustawkach”, bójki i agresja były jego codziennością do czasu, gdy dowiedział się o swoich żydowskich korzeniach. Mógł odrzucić prawdę niewygodną dla wyznawcy „białej siły” lub pogodzić się z nią i poddać duchowej przemianie. Wybrał to drugie. Od tego momentu częściej niż na stadionie Legii, można go było zastać w synagodze. Wyzbył się także nienawiści i jak sam dziś przyznaje chciałby całkiem wyeliminować to słowo ze słownika swoich dzieci.
Czytaj dalej »

kraj: Dania
rok produkcji: 2008
reżyser: Diana El Jeiroudi
język: polski lektor

O ile małe dziewczynki w Europie i Ameryce marzą o lalce Barbie, o tyle w Syrii obiektem ich westchnień jest Fulla. Została wprowadzona na rynek w 2003 roku – dokładnie wtedy, gdy w Arabii Saudyjskiej zakazano sprzedaży Barbie. Jak tłumaczą jej producenci, Fulla to Barbie orientalna. Choć z wyglądu obie lalki niewiele się różnią, to pod względem „charakteru” dzieli je przepaść. W reklamach Fulla jest przedstawiana jako istota uległa, religijna i hołdująca tradycyjnym wartościom. Słowem, idealna muzułmanka. Jednak, z której strony by na to nie patrzeć, jest ona substytutem amerykańskiego produktu.

Mamy tu analogię do ogólnej sytuacji Syrii. Teoretycznie kraj znajduje się w strefie wpływów zachodnich (od północy graniczy z Turcją, od wschodu z okupowanym przez USA Irakiem, od południa z prozachodnim Izraelem), ale na co dzień coraz wyraźniej daje się tam zauważyć oznaki rosnącego fundamentalizmu. Nie pozostaje to bez wpływu na losy żyjących w Syrii kobiet. Ich coraz bardziej komplikującą się sytuację możemy prześledzić na przykładzie Manal, młodej matki, która próbuje pogodzić obowiązki gospodyni domowej z rosnącą chęcią powrotu do zawodu. Jak przyznaje – praca to dla niej wolność. Pytanie tylko, czy samo jej pragnienie wystarczy, by zrealizowała swoje plany. Jak się okazuje, nawet w najbliższym otoczeniu kobiety znajdą się przeciwnicy jej dążeń.
Czytaj dalej »

W latach 90. ubiegłego stulecia wyszły na jaw dowody wskazujące, że za wieloma zamachami przypisywanymi wcześniej ekstremistom, w rzeczywistości stały tajne jednostki NATO. W programie poznamy kulisy operacji pod kryptonimem „Gladio”.

„Armie” działały w Europie Zachodniej w czasie tzw. „zimnej wojny”, a cała operacja zostala ujawniona w sierpniu 1990 roku we Włoszech, kiedy to premier tego kraju Giulio Andreotti potwierdził ich istnienie przed komisją senacką badającą terroryzm. Jak się później okazało, serie zamachów bombowych, zabójstw czy nawet masakr w krajach europejskich, którym autorstwo przypisywano bojówkom lewicowym były de facto wykonywane przez osoby powiązane ze strukturami wywiadu wojskowego USA. Afera wyszła na jaw przy okazji przesłuchań w sądzie w srawie terroryzmu gdy sędzia Felice Casson zaczął się dokładniej bojówkom prawicowym.

W jednym przypadku, w 1972 roku, bomba podlożona w samochodzie zabiła trzech Carabinieri. Winę początkowo przypisywano Czerwonym Brygadom, jednak okazało się, że zamachu dokonał Vincenzo Vinciguerra – skrajnie prawicowy fanatyk. W 1984 roku podczas procesu ujawnil on, że włoskie służby specjalne stały za zleceniem tego zamachu. Z zeznań wynikało, że we Włoszech istnieją tajne siły specjalne, równolegle do służb wojskowych, które się składają zarówno z cywili jak i wojskowych, a ich zadaniem jest przeciwstawienie się Sowietom oraz organizowanie ruchu oporu na terenie Włoch w przypadku inwazji wojsk sowieckich. Vinciguerra dodał też, że wszystkie zamachy i masakry dokonane przez te grupy miały na celu zastraszenie opinii publicznej, która w reakcji na terror miała się zwrócić do rządu o działania specjalne w celu poprawy bezpieczeństwa, a to z kolei wprowadziłoby represje wobec lewicy.
Czytaj dalej »

kraj: Francja, Polska
rok produkcji: 2000
czas trwania: 88 minuty
język: polski
napisy: francuskie

„Wyobraź sobie, że Sex Pistols robią buty zamiast muzyki”.

Film Lecha Kowalskiego pt. „The Boot Factory” traktujący o krakowskiej grupie punkowców, którzy w duchu D.I.Y., założyli firmę (www.Cockney.pl) ręcznie robiącą buty. Reżyser filmu Lech Kowalski skrupulatnie rejestruje codzienne zmagania jej współzałożycieli z własnymi słabościami i próbą wtaczania ideałów w życie; nie idealizując środowiska tworzy absolutnie fascynujący, szczery i pozbawiony moralizowania obraz subkultury.

Nazwany undergroundową odpowiedzią na twórczość Warnera Herzoga, rewelacyjny dokumentalista: Lech Kowalski, mieszkający obecnie we Francji, syn polskich emigrantów; swoje pierwsze filmy kręcił w stanach Zjednoczonych, zafascynowany Kinem Transgresji. Wierny estetyce Cinema Direct stworzył w 1981 roku swój najsłynniejszy film „D.O.A”, o amerykańskiej trasie koncertowej grupy Sex Pistols. Nie zainteresowany popkulturowymi wartościami, konsekwentnie „prześwietla” tematy niepopularne i interesujące go środowiska; nowojorskich narkomanów w „Gringo”, punk rockowych idoli : Dee Dee Ramone z the Ramones w „Is Dee Dee Home?”, Johnnego Thundersa z New York Dolls w „Born To Loose” czy bezdomnych w „Rock Soup” (na jeden z festiwali filmowych, na którym film ten był pokazywany, Kowalski przyjechał z całym autobusem bezdomnych z Salt Lake City:)
Czytaj dalej »

Kraj: USA
gatunek: Dramat
rok produkcji: 2010
reżyseria: Eyad Zahra
język: polski lektor

„The Taqwacores” Eyada Zahry to ekranizacja pierwszej powieści Michaela Muhammada Knighta. Ten amerykański pisarz jest szczególnie popularny wśród muzułmańskiej młodzieży żyjącej w Stanach Zjednoczonych. Jakkolwiek górnolotnie to zabrzmi, można o nim powiedzieć, że jest głosem arabskiej społeczności, która właśnie odkryła wolność. Tytuł powieści Knighta to bowiem połączenie dwóch znaczących słów – arabskiego taqwa oznaczającego miłość do Allaha i jednocześnie strach przed nim z hardcore’em. Krótko mówiąc, taqwacore to islamskie kapele punkowe wyśpiewujące swój bunt przeciwko ograniczeniom swojej religii.

Głównym bohaterem filmu jest pakistański student inżynierii, który trafia w samo jądro taqwacore’u. Józef jest poczciwym chłopakiem trzymającym się ściśle wpajanym przez całe życie zasadom, które de facto sprowadzają się do samych zakazów – żadnych papierosów, zero alkoholu i seks tylko po ślubie. Nowi przyjaciele Józefa ze squatu doszli jednak do wniosku, że skoro trafili na ten świat, będą korzystać z jego uroków. Robią więc głośne imprezy, upijają się do nieprzytomności, uprawiają miłość na wszelkie sposoby i sprawdzają, jak mocno mogą jeszcze nagiąć ograniczające ich zasady. Co najważniejsze, nie zapominają jednak o swoim Bogu. Uważają, że modlić można się na różne sposoby, także przez hardcore’ową muzykę.
Czytaj dalej »

gatunek: Dramat
kraj: Niemcy / Meksyk / Chile
reżyseria: Pablo Larrain
rok produkcji: 2010
czas trwania: 98 minuty
język: polski lektor

Druga, po filmie „Tony Manero”, część trylogii Pablo Larraina przedstawiająca zagmatwane historie jednostek na tle dyktatury generała Pinocheta w Chile. Film był prezentowany na festiwalach w Wenecji i San Sebastian w 2010 roku, polska premiera odbyła się na 6. Festiwalu Filmy Świata Ale Kino!

55-letni Mario (Alfredo Castro) pracuje w kostnicy, gdzie spisuje raporty z sekcji zwłok. Życie samotnego Mario to potworna rutyna – codziennie po pracy wraca do pustego domu, je kolację, czyta książki lub wybiera się na pokaz burleski. Jest rok 1973, w kraju dochodzi właśnie do zamachu stanu, lecz Mario zajmują erotyczne fantazje o sąsiadce Nancy, tancerce kabaretowej. Pewnego dnia kobieta znika bez śladu. Kiedy żołnierze dokonują brutalnej rewizji w jej mieszkaniu, Mario dowiaduje się, że jej ojciec i brat zostali aresztowani. Obaj byli aktywnymi działaczami ruchu komunistycznego. Przerażony mężczyzna rozpoczyna desperackie poszukiwania kochanki.
Czytaj dalej »

kraj: Francja
rok produkcji: 2010
reżyseria: Jean-Paul Jaud
język: polski lektor

„Przyszłam tu, aby walczyć o przyszłość. Mówię w imieniu nadchodzących pokoleń”. Za sprawą wystąpienia na Szczycie Ziemi w 1992 roku, dwunastoletnia Kanadyjka Severn Suzuki przeszła do historii jako dziewczynka, która na pięć minut uciszyła świat. Osiemnaście lat później reżyser Jean-Paul Jaud postanowił sprawdzić czy dramatyczny apel odważnej Severn spotkał się z właściwym odzewem.

Kiedy Jaud odnajduje Severn, ta – jako trzydziestoletnia już kobieta – oczekuje przyjścia na świat dziecka. Nadal podpisuje się pod swym dawnym wezwaniem do walki o czystą, przyjazną życiu Ziemię, działa na rzecz wycofania toksycznych substancji oraz genetycznie modyfikowanej żywności. Ze smutkiem musi jednak przyznać, że świat w międzyczasie nie stał się lepszym miejscem. Oto wkroczyliśmy w XXI wiek, narażeni na poważne choroby wynikające ze skażenia środowiska, a bioróżnorodność planety zanika w zastraszającym tempie. Są jednak i ludzie, którzy odpowiedzieli na apel Suzuki i podobnie jak ona starają się walczyć o przyszłość. O nich opowiada ten dokument.
Czytaj dalej »

kraj: Irlandia
rok produkcji: 2007
czas trwania: 52 minuty
język: polski lektor

Czy świat po raz pierwszy dowiedział się o diable z Biblii? Nie, wymyślili go Persowie już 3 500 lat temu. Dokument „Historia szatana” w fascynujący sposób pokazuje, jak nasza koncepcja zła, symbolizowana przez diabła, zmieniała się na przestrzeni wieków, dostosowując się do potrzeb rządów, kościołów, demagogów i oportunistów na całym świecie.

Diabeł w ciągu tysiącleci „dorobił się” rogów, rozwidlonego ogona i niezliczonej liczby określeń. Od wieków odgrywa kluczową rolę w sposobie, w jaki myślimy oraz w wielu aspektach światowej kultury. Jako Szatan, Belzebub czy Lucyfer, diabeł zawsze miał złą reputację. Twórcy dokumentu sugerują, że niezasłużenie. Krucjaty, inkwizycja, palenie czarownic, a nawet obecna wojna z terroryzmem, wszystko jest powodowane wierzeniem, że od narodzin świata walczą ze sobą siły Zła i Dobra. Film, będący biografią diabła, jest spojrzeniem z przymrużeniem oka na tę jedną z najbardziej wpływowych i mitycznych postaci. Twórcy pokazują zmieniającą się twarz szatana, od nauk Zaratustry do polityki George’a W. Busha.
Czytaj dalej »

kraj: Austria
reżyser: Florian Weigensamer, Christian Krönes
rok produkcji: 2010
czas trwania: 52 minuty

Gdzie znajduje się prawdziwa stolica futbolu? W Sialkot w Pakistanie. To właśnie tam każdego roku pięćdziesiąt tysięcy robotników szyje blisko czterdzieści milionów piłek. W okrągłych kształtach skórzanej kuli odnaleźć można prawdziwe oblicze globalizacji.

Siedemdziesiąt procent piłek sprzedawanych na świecie pochodzi właśnie z warsztatów w Sialkot. Miejscowe zakłady istnieją od ponad stu lat i specjalizują się także w kijach do hokeja oraz krykieta. Od kilku dekad biznes kwitł, stymulując przy okazji gospodarkę Pakistanu. Dzisiaj jednak musi sprostać groźnej konkurencji. Tanie piłki z Chin stają się coraz lepsze jakościowo, a wysokie jakościowo piłki z Tajlandii stają się coraz tańsze. Popularna futbolówka staje się zarzewiem ekonomicznej wojny, oddającej w pełni paradoksy postępującej globalizacji.
Czytaj dalej »