Poza strachem

„Poza strachem” (ang. Leaving Fear Behind) to bezprecedensowy film, potajemnie wyprodukowany w Tybecie oraz wywieziony poza jego granice dosłownie kilka dni przed marcowymi zamieszkami. Jest 25-minutowym filmem dokumentalnym, stworzonym przez grupę śmiałych filmowców tybetańskich, który oddaje sentymenty Tybetu odnośnie rządów chińskich, wagi i symboliki igrzysk olimpijskich oraz powrotu Dalailamy.

Zespół filmowców samouków ze wschodniego Tybetu – Dhondup Wangchen (rolnik) i jego przyjaciel Golog Jigme (mnich), potajemnie nagrali 35 godzin rozmów ze zwyczajnymi Tybetańczykami, nagrania zostały przekazane za granicę. Premiera filmu odbyła się w Pekinie tuż przed rozpoczęciem Igrzysk. Twórcy filmu zostali aresztowani w marcu, Dhodnup Wangchen wciąż przebywa w chińskim więzieniu.

download

Komentarze

  • 14gimli napisał(a) dnia 13 mar o godz. 12:54

    Fantastyczny film.

  • Hesław napisał(a) dnia 13 mar o godz. 15:38

    Rusz dupę, trzeba pomóc.

    ratujTybet.org

    http://www.tybet.org.pl

    http://www.wolnytybet.info

  • stalak napisał(a) dnia 19 mar o godz. 11:05

    Film pokazuje prawde ale niech mi ktos wytlumaczy jedna rzecz.
    Czemu Dalajlama nie przebywa w Tybecie?Gdzie sie teraz znajduje i co teraz robi? Koles zrobil film wiedzac ze zostanie zlapany do wiezienia(lagru) i juz nigdy z niego nie wyjdzie, ‘Dalajlama jest dla Tybetanczykow Bogiem?!?!

  • Sylwia napisał(a) dnia 10 kwi o godz. 09:48

    Popieram, ostatnio w tv 2 byl film tybet z ukrycia.

  • tomek napisał(a) dnia 10 kwi o godz. 20:56

    Tak jakby jest… Polecam książkę H. Harrera „Siedem lat w Tybecie”. I jeszcze jedną: Patrick French „Tybet, Tybet”, która demitologizuje trochę wizję Tybetu, jaka funkcjonuje na Zachodzie.

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, poniewaź obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".