Wideokracja
reżyseria: Erik Gandini
kraj: Dania, Finlandia, Szwecja, Wielka Brytania
rok produkcji: 2009
czas trwania: 85 minuty
język: polskie napisy (wbudowane w film)
Zaczęło się skromnie – w 1976 jedna z lokalnych stacji pokazała późnym wieczorem teleturniej, w którym po każdej poprawnej odpowiedzi obecna w studio gospodyni domowa zdejmowała kolejną część swojej garderoby. Następnego dnia do stacji telewizyjnej wpłynęły skargi od miejscowych przedsiębiorców, bo większość oglądających program mężczyzn, nazajutrz spóźniła się do pracy. Wydarzenie to pokazało przyszłość telewizji. Jej głównym przekazem stała się zabawa. A najlepszą zabawę włoskiej widowni telewizyjnej zapewniają tłumy roznegliżowanych kobiet.
Najważniejsze to być zauważonym: sława i pieniądze pojawią się wkrótce automatycznie. Marzeniem włoskich dziewczyn jest zostanie „veliną” – piękną ozdobą telewizyjnych programów, której jedyne zadanie to: ładnie wyglądać. Na telewizyjne ekrany chce się także dostać robotnik Ricky Canevali. Zrobi wszystko, by zdobyć popularność. I uważa, że ma potrzebne do tego atuty – śpiewa i tańczy jak Ricky Martin, a w sztukach walki jest równie sprawny jak Jean-Claude Van Damme. O tym, kto dostanie się na wizję, decydują ludzie tacy jak Lele Mora. Lele tworzy celebrytów, na których zarabia cały przemysł. Również Fabrizio Corona, szef zespołu paparazzich, który wykorzystuje do szantażu zarejestrowane przez swoich ludzi materiały.
Od ponad 30 lat włoskim społeczeństwem rządzi telewizja. Kontroluje ją jeden człowiek. Właścicielem największych stacji telewizyjnych jest włoski premier Silvio Berlusconi. Komercyjne programy Berlusconiego są przez wielu uważane za odzwierciedlenie jego własnego gustu i osobowości. A dla ponad 80% Włochów telewizja to główne albo jedyne źródło informacji o świecie… Temat zgłębia Erik Gandini, włoski reżyser od lat mieszkający w Szwecji, znany z bezkompromisowych obrazów współczesności w filmach takich jak „Nadprodukcja. Terror konsumpcji” i „GITMO – nowe prawa wojny”.
Wybrane nagrody i festiwale/Selected Awards and Festivals:
2009 – Toronto Film Festival – Nagroda dla najlepszego dokumentu /Best Documentary
2009 – Sheffield Film Festival – Nagroda Specjalna Jury/ Inaugural Special Jury Award
2009 – Golden Graal – Nagroda Sergio Cittiego dla Erika Gandiniego/Sergio Citti Award to Erik Gandini
2009 – MFF w Wenecji/Venice Film Festival; Chicago Int. Film Festival; Sao Paolo Int. Film Festival; IDFA/International Documentary Festival Amsterdam
2010 – Visions du Reel
Pobierz:
http://hotfile.com/dl/48524525/4a4abb9/vcracy.rar.html
używając JDownloader lub FreeRapid Downloader »
/?php bloginfo('name'); ?>


















alex napisał(a) dnia 15 cze o godz. 15:07
Widzialem ten film na Planet Doc. Swietny!!!
Hesław napisał(a) dnia 29 paź o godz. 17:08
Hicior. Oto prawdziwe oblicze boskiego Silvio. Bożyszcze z rozbitą wargą. Citizen Kane w wersji makaronowej. I tak sobie wraca Italia z powrotem w ramiona Benito Mussoliniego, z dużą pomocą typków w rodzaju Lele Mory.
Tadeusz Słobodzianek napisał(a) dnia 05 cze o godz. 23:17
Właśnie skończyłem oglądać, film można podsumować jednym słowem – świetny. Jeśli ktoś zdecyduje się go obejrzeć na pewno nie pożałuje. Polecam!!!